دانشگاه فرصتی برای حق‌طلبی

دانشجویان با انواع باورها آشنا می‌شدند و مصداق فیتبعون احسنه، بهترین را برمی‌گزینند و مشی و منش خود قرار می‌دهند. دانشگاه ضمن حفظ استقلال خود که از اصلی‌ترین جوهره‌های حرکت‌اش بوده است، مجال و محفلی برای ایده‌های کمتر شنیده شده و صدایی برای قشرهای بی‌صدا در عرصه عمومی بوده است. در تاریخ دانشگاه در ایران نیز دانشگاه که نسبت به حوزه‌های عمومی‌تر فرصت آزادتری فراهم می‌کرده میزبان اولین جرقه‌های انقلاب و تفکر انقلابی بوده است و انجمن‌های اسلامی خوراک فکری و فرهنگی را برای حرکت انقلابی در دانشگاه فراهم می‌کردند.

از طرفی دانشجویان برای آمادگی برای پذیرش مسئولیت‌ها در آینده نیاز به مکانی دارند که بتوانند تمرین دیگرپذیری و تساهل کنند. عقیده‌ مخالف خود را بشنوند، با آرامش عقیده خود را مطرح کنند و خود را در معرض نظرات دیگران و ناظرین قرار دهند، باهم کار کنند و مسئولیت کار خود را بر عهده گیرند. اگر به دانشجو اعتماد شود و فرصت کنش را فراهم ببیند، می‌تواند از تمام ظرفیت‌ها و توانایی‌اش به‌طور بهینه استفاده کند و شخصیت خود را پرورش دهد.

دانشجو باید بتواند در فضایی پرنشاط و به دور از خط قرمزهای مصنوعی و غیرواقعی به نقد جریان‌های سیاسی بپردازد و بتواند معیار و مقیاسی برای داوری مردم نسبت به آنها باشد. دانشجو با حفظ جایگاه تاریخی خود به عنوان طلایه‌دار و وجدان بیدار جامعه، با صلابت و شجاعت، سیاست را به بوته نقد می‌نهد و قرابت تصمیمات و حرکات جریان‌ها را با ارزش‌های اصیل اسلام، انقلاب وآزاداندیشی می‌سنجد. وجود تشکل‌ها و گروه‌های مختلف دانشجویی با ایجاد نشاط فرهنگی و سیاسی می‌تواند فرصتی مغتنم برای بیان مطالبات مختلف اقشار از یک طرف و تجربه فعالیت نقادانه دانشجویی از طرف دیگر باشد. مسئولین دانشگاه با اعتماد به دانشجو، می‌توانند فرصت آزمون و خطا را به او دهند و او را برای پذیرفتن مسئولیت‌های بزرگ‌تر در آینده آماده کنند.

سروش افخمی / دبیر واحد مطالعات انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف