حفاظت از میراث گرانبها

مقاومت یعنی ایستادگی در برابر یورش نااهلان به قصد تخریب و از بین بردن و دستکاری در اصولمان. بنابراین براساس این تعریف و نگاه ساده به موضوع که حتی پیچیده‌تر از این هم می‌توان به آن پرداخت، همان‌طور که فرمایشات اخیر رهبر معظم انقلاب، ناظر بر آن است، یعنی این‌که ما اول باید بازشناسی و دقت کنیم و بفهمیم و میان همدیگر توزیع کنیم که چه کسی هستیم، کجا هستیم و این ارزش‌هایی که باید مورد مقاومت قرار بگیرد، چیست.

در مرحله بعد اگر چیزی که از آن به عنوان تاکتیک و استراتژی نام می‌بریم، هماهنگ عمل کند، این مقاومت می‌تواند توفیق به دست آورد و در صورتی که این اتفاق نیفتد، نتیجه به شکست منجر می‌شود. این مهم‌ترین اصل و مدخل ما به موضوع مقاومت فرهنگی است، یعنی تا ندانیم متکی به چه گنج و گذشته پرافتخار و هویتی هستیم، هرگونه عملی هم ممکن است مفید باشد و هم ممکن است بی‌ارزش باشد و گاهی هم ممکن است جاده صاف‌کن و به نوعی مهندسی معکوس معاندین باشد.

برای بازشناسی داشته‌ها، نیاز به نگاهی از گذشته تا امروز داریم؛ پیشگامان ما از کاشف‌الغطاء گرفته تا متفکران دینی در دوران معاصر، حتی از دیرباز و دوران پیش از اسلام تا امروز میراثی را برای ما به جا گذاشتند که اتفاقا در حوزه علوم انسانی و در راستای تعریف شخصیت ماهوی و هویت ایرانی ماست. بعد هم در ادامه وقتی آفتاب درخشان دین مصطفوی در این ممکلت می‌تابد، بارورتر می‌شود و میوه‌های گرانسنگ‌تری می‌دهد و مردان بزرگی می‌آیند که هم در سایه آن آرای اهل مدینه فاضله جلوه می‌کند و هم حتی متفکران غربی معاصر مثل هانری کوربن که آفاق تفکر معنوی در ایران شیعی را به رشته تحریر درمی‌آورند و در مقابل آن سر خم می‌کنند.

این مطلع تفکر ایرانی، اسلامی و شیعی ماست که خیلی گرانبهاست، اول جوانان ما باید این را بشناسند که تمام ایستادگی، پایمردی و مقاومت جوانان این سرزمین از دیرباز تاکنون در حراست از هیمنه، عظمت و گرمای این منبع نورافشان و زیبا بوده است. مثل خود انقلاب اسلامی ایران.

شما ببینید ما اسم این انقلاب را طلوع فجر گذاشتیم، یا جشنواره سینمایی مان را با نام فیلم فجر برگزار می‌کنیم، یعنی چی؟ یعنی فجر آگاهی. یعنی روشنایی آمد که ظلمت دوران پیش از انقلاب را بزداید و تاریکی‌ها را پس بزند و راه را برای حکومت راستی، پاکی، مهر، محبت، شفقت و ایمان آسان کند و اینها هیچ‌کدام فراهم نمی‌شود، مگر با تکیه و در پناه روشنگری،آگاهی و خردورزی. البته معتقدیم خردورزی، دایره‌ای است که مدام بین قلب و عقل در گردش است یعنی هم عاطفه و احساسات انسانی و هم شعور، معرفت و دانش و میراث پیشینیان را دربرمی‌گیرد.

اندیشه‌های خواجه نصیرالدین طوسی راهگشای بسیاری از تفکرات ما از دیرباز تاکنون بوده است و شما می‌بینید که چه راهنمایی‌های دل انگیزی می‌کند. آن‌وقت امروز در این آشفته بازار علوم انسانی در دنیای غرب و مدیریت منابع انسانی و سیاست و موضوع بیقراری سیاست‌ها در دامان تجارت و موضوع حاکمیت پول، دوباره شاهد زنده شدن گوساله سامری در دامان نئولیبرالیسم هستیم که عده‌ای فکر می‌کنند یک مکتب است، در حالی که یک روش اجرایی و عملی است. این روش اشکالات عمده‌ای دارد، از جمله این‌که دارند به پول و توانمندی ناشی از آن حالت تقدس می‌دهند. یعنی پول را می‌پرستند، یعنی همان نشانه و اشاره دیرین و کهن تفکر الهی که چه در دین موسوی، چه در دین عیسوی و چه در دین مصطفوی، حضرت محمد (ص) بارها هشدار داده شده که مبادا ظهور این گوساله که آغاز راه پرستش شیطان است، شما را بازبدارد از شنیدن پیام حق. این قصه از مهم‌ترین قصص قرآنی است و مهم‌ترین اشارت معرفتی در حوزه مدیریت منابع انسانی است. این اتفاقی است که الان هم دارد رخ می‌دهد.

مقاومت فرهنگی ما یعنی آگاه کردن توده‌های مردم در صفوف و صنوف و طبقات مختلف نسبت به ارزش معرفت و حاکمیت الهی و به‌زعم ما قرآنی که اول و آخر همه دانش‌های بشری در برابر حاکمیت شیطان است که توجیه‌گر بسیاری از زشتی‌هاست، در راه هدف زشت‌تری که برای این دو روزه حیات تعریف می‌کند. مقاومت فرهنگی یعنی پاسداری از حرمت تفکرات الهی و دینی و ارزش‌های دیرباز قومی، ملی دینی و اعتقادی این ملت و دستاوردهای مهمی که طی تجربیات کهن و معاصر و برای سازگاری با محیط پیرامون، به دست آورده است.

معاندین همواره در تلاش هستند دستاوردهای مهم ما از جمله وحدت و همبستگی اقوام مختلف سرزمینمان که در اثر انقلاب اسلامی ایران ایجاد شده را از بین ببرند. مقاومت فرهنگی در یکی از شقوق خود، باعث حفظ این اتحاد زیبا می‌شود و توطئه‌های دشمن در این زمینه را خنثی می‌کند. ما امروز بشدت نیازمند بازنگری در تعاریفمان در حوزه زندگی اجتماعی، فرهنگی، سینما و عرصه‌های دیگر هستیم که مقصد و منظور فعالیت‌های ما چیست تا مبادا این مقاومت فرهنگی و ملی همه‌جانبه ما لطمه ببیند که امروز بیش از هر زمان دیگری، الزام آن احساس می‌شود.

معتقدم الان بیش از هر زمان دیگری نیاز به یک اتاق فکر داریم که اهل هنر و اهل رسانه‌های جمعی بنشینند و به تاکتیک و استراتژی فکر کنند که از این هجمه خاموش و دوباره معاندین به حوزه معرفت دینی، اجتماعی و سیاسی و اخلاقی ما جلوگیری کند.

جهانگیر الماسی/ بازیگر