بی‌ثباتی قوانین؛ بلای جان تولید

به نظر شما اهمیت وجود صنایع تبدیلی در صنعت کشاورزی چیست؟

همان‌طور که می‌دانید در ایران حجم بالای ضایعات محصولات کشاورزی یکی از نگرانی‌های مسئولان است و البته فعالان صنفی، درحالی که درصورت توسعه صنایع تبدیلی، بخش قابل توجهی از این ضایعات حذف و به جای از بین رفتن تبدیل به ارزش افزوده و اشتغال برای اقتصاد ما خواهد شد. به عنوان مثال در بخش کمپوت و کنسرو، بخش قابل توجهی از محصولات می‌تواند با استفاده از فناوری‌های نوین برای مدت طولانی‌تری نگهداری شده و برای بازار مصرف ارسال شود. اما نکته مهم درباره این صنایع را می‌توان در بسته بندی هم مدنظر داشت.

برای دستیابی به بازارهای هدف بزرگ‌تر، مهم‌ترین نکته در صنایع تبدیلی غذایی چیست؟

بازار فروش برای محصولات این شرکت‌ها در واقع تعیین کننده میزان موفقیت آنهاست. بنابراین دسترسی به بازارهای هدف می‌تواند آینده اقتصادی یک شرکت فعال در این بخش را تعیین کند که بخشی از آن مربوط به قوانین و همکاری‌های دولت است و بخش قابل توجهی از آن مربوط به مدیریت خود شرکت. به این صورت که چون سلیقه، ذائقه و بسته بندی مناسب در تعیین سهم بازار شرکت‌های فعال در صنایع تبدیلی غذایی دخالت دارند، لازم است شرکت‌ها در این بخش‌ها فعالیت قابل توجهی داشته‌باشند و بتوانند با بازار سنجی در این زمینه فعالیت کنند. این دقیقا روشی است که ما در این شرکت به‌کار گرفته‌ایم. به اعتقاد بنده یکی از مهم‌ترین سیاست‌های شرکت‌های اینچنینی تنوع محصولات است به صورتی که در بخش انواع دمنوش‌ها امروز فعالیت گسترده‌ای داریم.

آیا شما از بسته خروج از رکود صنایع دولت (همان ارائه تسهیلات بانکی) استفاده کرده‌اید؟

بله. این تسهیلات به ما تعلق گرفته اما میزان آنها به‌ قدری کم است که نمی‌تواند مشکلات عمده‌ای از صنایع را برطرف کند. ولی براساس اصول اقتصادی همه مشکلات تولید با وام برطرف نخواهد شد، چون قوانین هم برای تولید تعیین کننده هستند و باید در این زمینه بیشتر از ارائه تسهیلات
دقت داشته باشیم.

شما به قوانین و صادرات اشاره کردید، آیا قوانین گمرکی و به‌طور کلی حمل و نقل در این صنعت به عنوان تسهیل‌کننده کسب و کارتان شناخته می‌شود؟

اجازه دهید قبل از پاسخ به پرسش شما مثالی بزنم. شاید همه درباره گذشته و حال حاضر امارات متحده عربی شنیده باشیم. این کشور با اجرای یک سیاست اقتصادی صحیح به‌گونه‌ای عمل کرده که اکنون به قطب اقتصادی منطقه تبدیل شده که یکی از عوامل مهم آن ثبات قوانین مربوط به تجارت در این کشور است به صورتی که وقتی قانونی تصویب می‌شود تا یک دهه این قانون تغییر نخواهد کرد. اما در ایران قوانین یا دستورالعمل‌ها به صورت هفتگی تغییر می‌کنند که همین مساله عاملی بسیار تاثیرگذار در تولید و صادرات صنایع مختلف است. این درحالی است که در بخش صنایع غذایی حتی یک روز هم برای بازرگانان و تولید کنندگان مهم است، چون در صورت بروز هرگونه وقفه در صادرات یا رسیدن محصول به بازار هدفش، ممکن است کل محصول غیرقابل استفاده شده و زیان هنگفتی متوجه تولید کننده شود. این روند در حمل و نقل هم کاملا قابل مشاهده است، چون حمل و نقل ما بسیار ابتدایی بوده و هنوز مشکلات عمده‌ای در این زمینه چه در بخش ریلی، جاده‌ای، دریایی یا هوایی داریم.

به نظر شما درصورت حمایت‌های دولت، محصولات صنایع غذایی ایران به کدام بازارها راه خواهند یافت؟

همان‌طور که قبلا اشاره شد، صنایع غذایی به سلیقه و ذائقه بازارهای هدف بستگی دارد و در صورت رعایت اصول در این زمینه بی‌تردید بازارهای مناسبی در این بخش دیده می‌شود. نکته اساسی این است که بتوان بازار هدف مناسب را شناخت. به عنوان مثال، شرکت ما اکنون محصولاتش را در بازارهای قطر، امارات متحده، تاجیکستان، قرقیزستان، هندوستان، روسیه، انگلستان، کانادا و ویتنام صادر می‌کند.

مهدیه آخوندزاده

اقتصاد