بیش از توانت ایثار نکن!

اگر موقعیت خود را تجزیه و تحلیل کنید به این نتیجه خواهید رسید که از مرز تعیین شده گذشته‌اید و زیادی بخشیده و ایثار کرده‌اید. شاید نیت شما این نبوده ولی در آرزوی کمک به دیگران گرفتار شده‌اید یا خود را زیادی درگیر نیازهای دیگری کرده‌‌اید. شاید امیدوار بودید که برای از خودگذشتگی و ایثارتان مورد محبت و قدردانی قرار گیرید.

حرمت به خویشتن سالم به ما اجازه می‌دهد که آزادانه و به دفعات ببخشاییم ولی نه تا حدی که جیب و حساب بانکی خود را خالی کنیم. خواه هدایای ما ذهنی، عاطفی، مالی و... باشد، مشتاقانه آنچه را داریم با دیگران تقسیم می‌کنیم، اما همیشه در محدوده‌ای که خودمان برای خویش تعیین کرده‌‌ایم. این «حد و حدود» حمایتمان می‌کند تا انرژی، نیرو و حس فردیت سالم خویشتن را حفظ کنیم. بخشش و ایثار فراسوی این حد و مرزها موجودیت، هویت و حرمت به خویشتن ما را کم خواهد کرد.

آسان‌ترین راه برای تشخیص این‌که چه زمانی ایثار کافی است، این است که به خویشتن ذهنی، عاطفی، مالی، جسمانی و معنوی خود به چشم یک صورتحساب بنگرید. هر روز پیش از برداشت حتی یک ریال از این حساب‌ها، به باقیمانده حساب خود توجه کنید، آن‌وقت است که دقیقا با آگاهی از حساب خود خواهید دانست تا چه اندازه می‌توانید ببخشایید و چه زمانی توقف کنید. برای این کار بهتر است هر روز حساب بانکی عاطفی، جسمی و... خود را بررسی کنید تا خالی نشود.