jamejamonline
ورزشی بانوان کد خبر: ۸۹۶۵۱۵   ۲۹ فروردين ۱۳۹۵  |  ۱۳:۴۳

از لیلا رجبی زیاد تعریف کردیم. از توانایی هایش و چقدر از این گفتیم که با از خودگذشتگی وطن اصلی خود یعنی بلاروس را ترک کرد تا در ایران زندگی کند و برای تیم ملی دو و میدانی بانوان ایران به میدان برود.

توقعات بی پایان لیلا

به گزارش جام جم ورزشی ، اما الان دیگر وقت تعریف کردن نیست. دیگر وقت آن نیست به افتخارات لیلا بپردازیم و به این اشاره کنیم که او برای دومین المپیک پیاپی نماینده پرتاب وزنه زنان ایران خواهد بود. حالا وقت انتقاد از لیلاست، ورزشکاری که می تواند سمبل ورزشکار سالاری در ورزش بانوان باشد. ورزشکاری که برای برگزاری یک اردوی اختصاصی و شخصی در بلاروس ماه ها تلاش کرد، رو به تهدید فدراسیون آورد و آخر سر هم حرفش را به کرسی نشاند و طی روزهای آینده به کشور مادری اش می رود تا پیش از المپیک آنجا اردو برگزار کند.

البته حق هر ورزشکاری همانند اوست که از بهترین شرایط تمرینی پیش از اعزام به المپیک برخوردار باشد تا بتواند خود را به بهترین شکل ممکن آماده کند اما توقعات او به عنوان یک ورزشکار بیش از اندازه بالاست.

حضور در اردوی بلاروس ممکن است برای این ملی پوش پرتاب وزنه مفید باشد اما حتی فدراسیون دو و میدانی هم نمی داند این اردو تحت چه شرایطی برگزار می شود و چه امکاناتی خواهد داشت.

در واقع فدراسیون دوومیدانی باید به اردوهای خارج از کشور ملی‌پوشان نظارت بیشتری داشته باشد و وقتی قرار است فدراسیون هزینه کند، یک ورزشکار نباید با تهدید و قهر کردن حرفش را به کرسی بنشاند و برای مسئولان تعیین تکلیف کند.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر