دست و پا زدن برای دیده شدن

رسانه ملی مظلوم است و می‌توان به آن تاخت. می‌‌توان متاثر از رفتارهای هیجان‌زده و غیرحرفه‌ای رسانه‌ای بر موج‌های کاذب سوار شد و دست و پایی زد برای دیده شدن. اصولا تاختن به تلویزیون جنبه و وجهه روشنفکری هم دارد. گیرم که یک سایت خبری کوچک و کم مخاطب باشی که تولید محتوای چندانی هم نداری. برای دیده شدن می‌توان اخلاق را زیر بغل زد و وجدان اخلاقی و حرفه‌ای را داخل جیب گذاشت. می‌‌توان تصویر مجری برنامه نود با وزیر امور خارجه را به اسم عکس لورفته به مخاطب قالب کرد تا تعداد بازدیدکننده‌هایت بالا رود. در این صورت، بزرگ ترین دغدغه زندگی‌ات می‌شود دلایل و چرایی عدم بازپخش کارتون «بل و سباستین» از تلویزیون. برای نظرسنجی هم می‌توان سراغ تعداد مخاطبان تلویزیون و میزان اقبال‌شان از رسانه ملی رفت. سندسازی هم در این مسیر بلامانع است. عملکرد رئیس سازمان صدا و سیما از زمان تصدی‌اش را هم می‌گذاری بالای سمت چپ صفحه اصلی سایتت تا کار را تمام کرده و شاخ غول را شکسته و شق‌القمر کرده باشی.

در روزگاری که رقابت رسانه‌ای برای جذب مخاطب بیداد می‌کند ، باید برای دیده شدن به هر کاری دست زد، لابد. هدف و آرزو، نفس کشیدن در میان غول‌های رسانه‌ای است؛ گیرم که یک سایت کوچک باشی، گیرم که مخاطبان فراگیری نداشته باشی، گیرم که چشم بر واقعیات ببندی و گیرم که هدف، وسیله را توجیه کند، که می‌کند.