بی‌دست و پاهای توانمند

زندگی الهام‌بخش دختر بسکتبالی

«کی ین هونگ یان» دختری چینی است که سال 2000، هنگامی که فقط سه سال داشت، در یک تصادف شدید رانندگی، هر دو پای خود را از بالای ران از دست داد. ولی به دلیل مشکلات مالی خانواده «کی ین» به جای استفاده از پروتزهای مدرن پا مجبور به استفاده از نیمی از یک توپ بسکتبال برای بدن فرزندشان شدند. جالب است بدانید که این اتفاق نه‌تنها وی را زمینگیر نکرد، بلکه درست 12 سال بعد در سال 2012 انگیزه و ممارست این دخترک معلول برای شرکت در مسابقات شنای پارالمپیک لندن، الهام‌بخش میلیون‌ها نفر در سراسر جهان شد.

با وجود تمام سختی‌ها «کی ین» با همین توپ بسکتبال با دوستانش بازی کرد، به مدرسه رفت و کارهای روزانه‌اش را انجام داد. سرگذشت و تلاش این دخترک معلول روستایی برای زندگی به‌قدری شگفت‌انگیز و عجیب بود که رفته‌رفته از او یک چهره مشهور ساخت و پس از مدتی تمام جهان مبهوت انگیزه و اراده وی شدند. این دختر به‌رغم معلولیت شدید جسمی، چند سال پیش به ورزش شنا رو آورد و با تمرین و کوشش پی در پی توانست مدال‌های مختلفی در رشته شنای حرفه‌ای به‌دست آورد. او اکنون 20 سال دارد و مشغول انجام تمرین‌های سخت شنا زیرنظر مربیانش در مرکز کانمینگ است تا بتواند پس از سال‌ها تلاش و تحمل سختی طعم شیرین کسب مدال طلای مسابقات پارالمپیک را بچشد. گرچه تمامی افرادی که از کودکی او تا به حال اخبار زندگی نیکی را دنبال کرده‌اند، همین حالا نیز او را برنده واقعی در رقابت زندگی می‌دانند.

اولین پرنده بی‌بال

هنگام تولد فرشته‌ای کوچک و زیبا بود، فرشته‌ای دلربا با چشمانی درخشان، اما بدون بال. جسیکا کاکس، همان دختر آمریکایی اهل آریزوناست که هنگام تولد مادرزادی بدون دست متولد شد. هیچ‌یک از آزمایش‌های دوران بارداری خبر از این نقص مادرزادی به خانواده کاکس نداده بود؛ از این‌رو جسیکای کوچک، در فوریه 1983 بی‌دست، اما با روحی بزرگ پا به این جهان گذاشت.

حالا پس از گذشت سال‌ها آن دختر کوچک، که همه از او به عنوان بازنده‌ای مادرزادی یاد می‌کردند، فارغ‌التحصیل رشته روان‌شناسی است و به‌راحتی و به‌طور مستقل می‌تواند به کمک پاهای خود بنویسد، تایپ کند، خودرو براند، موهایش را شانه کند و بدون نیاز به هیچ‌کس با تلفن همراه صحبت کند.گرچه جسیکا به دلیل نقص مادرزادی‌اش از خیلی لذت‌ها محروم ماند، اما با وجود این، مشکل وی نه‌تنها نتوانست مانع پیشرفت و شکوفایی توانایی‌های او شود بلکه برعکس انگیزه‌ای برای انجام کارهای غیرممکن در او ایجاد کرد تا آنجا که با تلاش روزافزون خود توانست رقصنده‌ای ماهر، تکواندوکاری خبره، راننده‌ای بی‌نظیر و اولین خلبان بدون دست جهان شود.

ارکوپ؛ هواپیمایی که جسیکا با آن پرواز می‌کند، یکی از معدود هواپیماهایی است که بدون پدال طراحی و ساخته شده است. وی به‌راحتی می‌تواند هنگام پرواز، از پاهایش به جای دست استفاده کند.اگرچه تکمیل دوره آموزش پرواز با هواپیمای سبک وزن به جای شش ماه، برای جسیکا سه سال به طول انجامید، اما سرانجام پس از اتمام دوره آموزش توسط سه مربی پرواز و گذراندن 89 ساعت تمرین خلبانی بر فراز آسمان، وی توانست عنوان اولین خلبان بی‌دست جهان را از آن خود کند.

قهرمانی، با یک پا

آنتونی روبلس، پسری 27 ساله اهل ایالت آریزونای آمریکاست که هنگام تولد با یک پا متولد شد، اما با این حال، چنین نقص عضو بزرگی نیز نتوانست مانع از قهرمان شدنش در کشتی شود.

شاید هر کسی به جای آنتونی بود با وجود این مشکل، در خانه گوشه‌نشین می‌شد، اما او دارای چنان روحیه مستحکمی بود که به جای عزلت‌نشینی، تمرینات سخت و قوی کردن بدنش را انتخاب کرد. او از زمانی که تمرین کشتی یکی از پسرعموهایش را تماشا می‌کرد، جذب این ورزش شد. از این‌رو در اوایل نوجوانی در 14 سالگی وارد رشته کشتی شده و در همان دوران دبیرستان نیز پیروزی‌های بسیاری را به‌دست آورد. سرانجام پس از گذشت چند سال تلاش و تمرین بی‌وقفه وی در دانشگاه و در مسابقات منطقه‌ای نیز عناوین مختلفی از خود بر جای گذاشت و در مسابقات قهرمانی دانشگاه‌های آمریکا عناوین چهارم و هفتم را کسب کرد و در نهایت در سال 2011 دوران کشتی خود در ایالت آریزونا را با 122 برد و 23 باخت در وزن 55 کیلوگرم به پایان رساند و پس از آن به سخنرانی‌های عمومی برای ایجاد انگیزه در افراد پرداخت. علاوه بر اینها، آنتونی در ژانویه 2012، جایزه شجاع‌ترین ورزشکار را از انجمن نویسندگان ورزش فیلادلفیا دریافت کرد.

گذشته از ورزش و کشتی‌گیری، نویسندگی نیز از جمله توانایی‌های برجسته این کشتی‌گیر معلول 25 ساله است.

کتاب‌های پرفروش «توقف‌ناپذیر»، «از توسری خوری تا شکست‌ناپذیری» و «چگونه من قهرمان شدم» کتاب‌هایی است که به قلم این کشتی‌گیر شکست‌ناپذیر به نگارش درآمده است.

نوازنده بدون دست

فرآیند راه رفتن برای کودکان معمولی به معنای هزاران بار زمین خوردن است، اما این فرآیند برای تونی ملندز که به‌طور مادرزادی بدون دست متولد شده بود تا زمانی که راه رفتن را فرا گرفت، به معنای هزاران بار با صورت به زمین خوردن بود.

تونی ملندز گیتاریست، آهنگساز، خواننده، و شاعر نیکاراگوئه‌ای ـ آمریکایی است که در 9 ژانویه 1962 در نیکاراگوئه به دنیا آمد. پزشکان معلولیت تونی را ناشی از مصرف قرص تالیدومید توسط مادرش در هنگام بارداری می‌دانند. وی که از همان کودکی علاقه زیادی به نواختن گیتار داشت در 16 سالگی، آموختن گیتار با انگشتان پاهایش را آغاز کرد. هر چند هیچ‌کس در ابتدا امیدی به پیشرفت او نداشت، اما تونی پس از تلاش بی‌وقفه و روزانه هفت ساعت تمرین نوازندگی بالاخره به هدف خود دست یافت و موفق به نواختن گیتار شد. او در 25 سالگی در لس‌آنجلس و در حضور پاپ جان پل دوم، آهنگ «هیچ‌گاه یکنواخت نباش» را نواخت که مورد تشویق و تمجید بسیار پاپ قرار گرفت.

تونی درباره سختی‌های زندگی‌اش می‌گوید؛ در کودکی‌ خیلی متوجه تفاوتش با دیگران نبوده، اما وقتی بزرگ‌تر شده با تمسخر و اهانت اطرافیانش مواجه شده است. این برخورد ناخوشایند حتی هنگام بزرگسالی زمانی که وی برای ازدواج از دختری خواستگاری می‌کرده نیز تکرار ‌شده و تونی هر بار با تمسخر و جواب منفی افراد آزرده‌خاطر و دلشکسته می‌شد. گرچه این دوران سخت به پایان رسید و ستاره بخت او بالاخره در آسمان درخشید و به او پیروزی و موفقیت‌های بسیاری بخشید.

وی پس از این موفقیت‌ها، برای الهام بخشیدن و ایجاد انگیزه در مردم به 40 کشور دنیا سفر کرد و با آنها درباره جایگاه انگیزه و امید در زندگی سخن گفت. او تاکنون چند آلبوم و یک کتاب منتشر کرده ‌است. در حال حاضر نیز در کنار همسر و دو فرزندش زندگی می‌کند.

بی‌دست و پای شکست‌ناپذیر

نیک ووجیسیک همان اعجوبه 33 ساله استرالیایی است که با وجود ابتلا به سندرم بسیار نادر «تترا ـ امیلیا» و نداشتن دست و پا، یکی از توانمندترین انسان‌های برگزیده روی زمین است.

نیک به دلیل این مشکل در زندگی با سختی‌های بسیاری از جمله آزار و تمسخر دیگران مواجه بود. فشار و تنش‌های روحی روانی نیک به حدی بالا بود که وی به دلیل معلولیت شدیدش در ده سالگی دست به خودکشی زد ولی پس از نجات، همه یاس‌ها و ناامیدی خود را تبدیل به انگیزه‌ای برای تبلیغ و گسترش آیین مسیحیت در جای جای دنیا کرد و به این گونه بود که زندگی او الهام‌بخش میلیون‌ها نفر در سراسر جهان شد.

علاوه بر این، نیک زمانی که فقط 17 سال داشت موفق به تاسیس بنیاد خیریه عام‌المنفعه‌ای تحت‌عنوان «زندگی بدون دست و پا» شد. وی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، سخنرانی‌های الهام‌بخشی در بسیاری از کشور‌های جهان درباره موضوعات مربوط به نوجوانان، ناتوانی و ایمان به خدا انجام داد.

نیک در سال 2008 با عشق اول زندگی‌اش؛ کانایی میاهارا آشنا شد و در سال 2012 با وی ازدواج کرد. این زوج خوشبخت اکنون صاحب یک فرزندی کوچک و سلامت به نام کیوشی هستند.

دینا فراهانی