مهاجرپذیری یا مهاجرستیزی

این پناهجویان که گسترش جنگ و ناامنی در خاورمیانه و شمال آفریقا آنها را وادار به ترک خانه و کاشانه خود کرده است، با عبور از کشورهای حوزه بالکان خود را به اتحادیه اروپا برسانند.

این مسافرت پرخطر اما گاه به بهای جان پناهجویان تمام شده و افزایش مهاجرت غیرقانونی از طریق دریای مدیترانه موجب افزایش قابل توجه تلفات پناهجویان در آب‌های این دریا نیز شده است. بنابر اعلام سازمان بین‌المللی مهاجرت، تنها در سال 2014 بیش از 3000 پناهجو در آب‌های مدیترانه کشته یا مفقود شده‌اند.

آوریل 2015 اما مرگبارترین ماه برای این مسافران مرگ بود، به طوری که در این ماه غرق شدن دست‌کم پنج قایق حامل پناهجویان موجب کشته شدن بیش از 1200 نفر شد.

این حوادث مرگبار اما نه موجب کاهش سیر مهاجرت غیرقانونی به اروپا از طریق دریای مدیترانه شد و نه رهبران اروپایی را بر آن داشت تا راهکار موثری برای جلوگیری از تکرار حوادث مشابه اتخاذ کنند.

از یک سو برخی از اعضای اتحادیه از جمله انگلیس طرح‌هایی برای کاهش ورود مهاجران به اجرا گذاشته‌اند؛ در نقطه مقابل اما کشورهایی مانند آلمان و سوئد با افزایش تعداد پذیرش پناهجویان سعی کرده‌اند روند ورود آنها را به کشورهای خود تسهیل کنند.

آلمان پیش‌بینی کرده است این کشور احتمالا در سال جاری پذیرای 800 هزار مهاجر خارجی خواهد بود که این رقم سه برابر بیشتر از سال 2014 میلادی است. همچنین آلمان با پیشگام شدن در حل بحران مهاجرت، مرزهای خود را به روی آوارگان سوری گشوده است.

سوئد هم با وجود قدرت گرفتن و افزایش محبوبیت حزب راست افراطی «دموکرات‌های سوئدی» که گرایش‌های مهاجر ستیزانه دارد، پس از آلمان به‌عنوان دومین مقصد مهاجرت در اروپا محسوب می‌شود.

سوئد در حدود 593/9 میلیون نفر جمعیت دارد و در سال ۲۰۱۴ حدود 81 هزار و 300 نفر درخواست پناهندگی در این کشور را داده‌اند.

حل و فصل معضلات مربوط به شکاف و انزوای مهاجران در جامعه سوئد اکنون به یکی از دغدغه‌های اصلی این کشور بدل شده است. سازمان‌ها و نهادهای دولتی، خصوصی و غیردولتی در سال‌های گذشته هریک به نوبه خود سعی کرده‌اند با اجرای طرح‌های مختلف از عمق این شکاف بکاهند.

اگرچه در برخی کشورهای اروپایی بعضی نهادها در مواجهه با سیل مهاجرت‌ها به اجرای برنامه‌هایی فرهنگی و اجتماعی می‌پردازند اما پناهجویان عموما در اروپا با شرایط بسیار سخت، تبعیض و بی‌مهری مواجه هستند.

با این که کشورهای عضو اتحادیه اروپا هریک از منظر متفاوتی به سیاست مشترک مهاجرتی اتحادیه می‌نگرند، اما موضوعی که در این میان نباید از نظر دور داشت، لزوم توجه به ریشه بحران‌هایی است که برخی کشورهای اروپایی از جمله فرانسه و انگلیس خود به آن دامن زده و موجب شده هزاران نفر با ترک خانه و کاشانه خود، سفری مخاطره آمیز را به جان خریده و آینده‌ای مبهم را در کشوری دیگر جستجو کنند.

منبع: پرس.تی.وی