آستین همت را بالابزن

همه دغدغه حل مشکلات کشور را دارند و به دنبال اصلاح امورند، هیچ سیاستمداری در طول تاریخ و عرض جغرافیا پیدا نمی‌شود که بگوید بیکاری خوب است یا مثلا تورم بدردبخور. همه هم در مقام نظر ایده‌هایی برای ریشه‌کن کردن مشکلات دارند. منتهی مشکلی که در هر دوسطح وجود دارد، این است که این اراده‌ها و دغدغه‌ها معمولا در همان سطح ذهنیات می‌مانند و به عرصه عمل نمی‌رسند.

همیشه هم بهانه زیاداست؛ وقتی همه سطح خیابان‌ها زباله است، زباله نریختن من چه فایده‌ای دارد؟ این همه آدم تخلف می‌کنند، یک نفر هم رویش. با مراقبت‌های من وانفسای حقوق حیوانات در این کشور درست نمی‌شود و... . در سطح کلان هم همین است. زندگی علیرضاخان رونقی ها یک درس بزرگ برای همه ما دارد. این‌که برای انجام اقدامی، منتظر دیگران نمانیم. آستین همت را بالا بزنیم و فارغ از عملکرد دیگران هر آنچه از دستمان بر می‌آید و وظیفه‌مان است را برای بهبود اوضاع انجام بدهیم. درست مثل علیرضا، که دغدغه طبابت حیوانات بی‌پناه او را از آن سر دنیا به نزدیکی پایتخت کشانده و منتظر نمانده دیگران برای حیوانات کاری بکنند. راز اصلاح امور همین است، منتظر دیگران نباش،‌ حتی شده به‌تنهایی حمله کن به نابه‌سامانی‌هایی که در اطرافت می‌بینی و هر چه در توان داری را انجام بده.

در راه هدف جدی باش،‌ کار خودت را تمام و کمال انجام بده و منتظر معجزه نباش،‌ معجزه در آستین همت و بازوی پرتوان خود توست،‌ نه عملکرد دیگران.

عرفان پارسایی‌فر