زجرآور و در معرض نابودی

1 ـ آغاز فصل وقتی امیر رضا خادم معاون وزیر ورزش در جلسه‌ای که من، علی پروین و علی دایی هم حضور داشتیم، برنامه وزارتخانه را برای اداره پرسپولیس توضیح داد، خیلی رک و صریح حرف هایم را زدم و گفتم: «شما هر چند یک قهرمان ملی و محبوب مردم هستید و از بطن ورزش، اما باید بدانید راهی که در پیش گرفته‌اید به نابودی پرسپولیس منتهی می‌شود.» خادم در جواب اطمینان داد که چنین اتفاقی نمی‌افتد و پرسپولیس به سرنوشت بدی گرفتار نخواهد شد. اما من وقتی هیات‌مدیره، مدیرعامل، سبک و سیاق کار کردنشان در یک فضای تاریک و پرابهام را می‌دیدم، پیش‌بینی کردم به این نقطه برسیم و می‌بینید امروز پرسپولیس نه مدیرعامل مشخصی دارد نه هیات‌مدیره و منبع مالی مشخص و به طور کلی هیچ چیز سر جای خودش نیست. بنابراین خشت اول در ابتدای فصل کج بود که اکنون به اینجا رسیدیم.

2 ـ یکی دیگر از دلایل شرایط امروز پرسپولیس یک درد نسبتا قدیمی و کهنه است جایی که در دهه اخیر به تیم های‌پایه اصلا توجه نشده است و بازیکنان جوان کنونی تیم از تیم‌های دیگر آمده اند و تصویر خاصی از پرسپولیس ندارند. برای همین است که می‌بینیم بعضی بازیکنان وقتی تعویض می‌شوند پیراهن پرسپولیس را دور انداخته و مستقیم به رختکن می‌روند.

3 ـ نوع رفتار برخی بازیکنان نیز ریشه در مدیریت باشگاه دارد که به قول معروف چنان به این بازیکنان رو داده اند که دیگر نمی‌شود آنها را جمع کرد. بازیکن باید جایگاه خود را بشناسد و از حد و حدود خود خارج نشود. صرف‌نظر از بحث حرفه‌ای و سلسله مراتب، نباید هیچ‌گاه ادب و احترام را فراموش کند. برای من نوعی که جوانی خودم را در این تیم گذراندم و به خاطر پیراهن باشگاه از پیشنهاد تیم‌هایی چون هامبورگ آلمان، العربی کویت و سیدنی استرالیا گذشتم خیلی زجر‌آور است که می‌بینم این طور به پیراهن باشگاه توهین می‌شود و خبری از اخلاق و ادب نیست و در قبال بی‌احترامی‌ها موضع آقایان منفعلانه است. اگر باشگاه درست و با قاطعیت مدیریت شود که این شرایط پیش نمی‌آید.

4 ـ درد اصلی و بزرگ پرسپولیس را مدیران غیر متخصص و غیر فوتبالی می‌دانم؛ کسانی که گذشته ورزشی و فوتبالی ندارند و آمده‌اند باشگاه را غصب کرده و پیشکسوتان باشگاه خانه‌نشین شده‌اند.

5 ـ شاید کادرفنی هم به دلیل اغماض‌هایی که در برخورد با بازیکنان متخلف داشت در شرایط بحرانی کنونی مقصر است، اما همین کادر فنی هم وقتی می‌بیند از طرف مدیریت باشگاه حمایت نمی‌شود گاهی مجبور می‌شود کوتاه بیاید، با این حال امثال حمید درخشان که از استخوان خرد کرده‌های پرسپولیس هستند به نظر من نباید با مدیران کنونی و غریبه با فوتبال و پرسپولیس کار کند باید کناره‌گیری کنند تا این غریبه‌ها مجبور به رفتن از پرسپولیس شوند.

6 ـ شاید بهتر باشد تا پایان فصل کلا به بازیکنان امید که با انگیزه تر هستند، میدان داد تا آنها تیم را حفظ کرده و فصل آینده با اصلاح ساختار باشگاه و تیم همه چیز را سر جای خود قرار داد. این تیم آنقدر طرفدار دارد که بتوانیم در‌آینده نزدیک تیم پرقدرتی ساخته که حتی در آسیا هم حرف اول را بزند، این تیم آ‌نقدر پیشکسوت و سرمایه دارد که بتوانند آستین‌ها را بالا زده و به خوبی تیم را مدیریت کنند.

7 ـ به نظر می‌رسد بهترین راهکار برای اداره پرسپولیس سپردن آن به پیشکسوتان است به شرط این‌که دولت با کمک‌هایی چون وام‌های بلندمدت و کم‌بهره و اختصاص ورزشگاه‌های اختصاصی به خوبی این سرمایه را حفظ کند. اگر چنین بشود یعنی تصور کنید چند پیشکسوت استخوان خرد کرده در هیات مدیره یا ارکان باشگاه باشند آیا بازیکنی می‌تواند به انها فخر بفروشد؟ مسلما پاسخ منفی است.

8 ـ دولت و دیگر مسئولان می‌دانند پرسپولیس و استقلال سرمایه‌های بسیار بزرگی هستند اما باید عنایت داشته باشند واقعا در صورت نابودی پرسپولیس چه چیزی می‌تواند جایگزین آن شود،آن هم در یک کشور جوانی که بی‌تردید فوتبال بهترین تفریح سالم برای جوانان آن است و کارکردهای بسیار زیادی دارد که حیف است به راحتی از کنار آنها گذشت. روزانه شاید صدها هوادار پرسپولیس را می‌بینیم که گله می‌کنند و شاکی‌اند اما درواقع چیزی جزخون دل خوردن کار دیگری از دستمان بر نمی‌آید. این همه طرفدار برای یک تیم در همه جای دنیا یک ظرفیت محسوب می‌شود نباید اجازه داد این تیم به سرنوشت پاس دچار شود.کلام آخر این‌که این تیم چنان توانی دارد که آقایی کند اما متاسفانه گیر کسانی افتاده است که اصلا این کاره نیستند و چنان ضربه‌ای به تیم زده‌اند که باید آرزو کنیم تیم به لیگ یک سقوط نکند.

ابراهیم آشتیانی / کاپیتان پیشین پرسپولیس