خاطرات عمر رفته

هدف این انیمیشن بهره‌گیری کودک از تجربیات بزرگ‌ترها در زندگی است. درواقع این مجموعه برای گروه سنی کودک تولید شده است.

داستان این انیمیشن درباره بهرام خان مرد میانه‌‌سالی است که هر روز با دوستانش یعنی اصغر آقا و یک سرهنگ بازنشسته به پارک می‌روند و باهم ورزش می‌کنند. در این میان اتفاقاتی می‌افتد که او را به یاد گذشته‌ها و خاطرات دوران کودکی‌اش می‌اندازد. بهرام خان در هر قسمت خاطراتی از کودکی خود را برای دوستانش اصغر آقا، جناب سرهنگ و دیگران تعریف می‌کند. درواقع او پدر‌بزرگی است که خاطرات و اشتباهاتی را که در دوران کودکی انجام داده تعریف می‌کند و به این‌گونه این پیام را به بچه‌ها می‌دهد که باید از اشتباهات گذشته درس گرفت. بهرام خان سعی می‌کند با یادآوری این خاطرات درس عبرتی به اطرافیانش بدهد. او از دورانی سخن می‌گوید که تکنولوژی چنین پیشرفتی نکرده بود و زندگی رنگ و بوی دیگری داشت.

از نکات مثبت انیمیشن خاطرات کوچک یک مرد بزرگ این است که با بیان طنز به اشتباهات گذشته می‌پردازد و با وجود این‌که شخصیت اصلی سریال یک مرد مسن است، اما تلاش شده انیمیشن رنگ و بوی نصیحت کردن به مخاطب را نداشته باشد. طراحی شخصیت‌های سریال بانمک و شاداب است و دوبله خوب مجموعه نیز از نکات مثبت کار است. در کنار این نکات مثبت، البته ناهماهنگی‌هایی هم به چشم می‌خورد که موجب ضعف کار شده است. مثلا فضاسازی‌های مجموعه در بعضی موارد با آن برهه زمانی که داستان تعریف می‌شود، هماهنگ نیست. برای مثال در یکی از قسمت‌ها که راوی در حال تعریف کردن چگونه به مکتب خانه رفتن خواهرش است، او در اتاقی دیده می‌‌شود که در آن چراغ مطالعه و یک کره جغرافیایی فلزی جدید وجود دارد! یا در جای دیگر در زمان کودکی راوی ـ که درشکه وسیله نقلیه بوده ـ در اتاقی یک تلویزیون سیاه و سفید دیده می‌شود! یا قسمتی دیگر، راوی با یک عصا خمیده، آرام آرام راه می‌رود و در قسمت دیگر مثل یک قهرمان دومیدانی دور پارک می‌دود و ورزش می‌کند. از اینها گذشته در بعضی مواقع اغراق‌هایی که برای طنز داستان در نظر گرفته شده آنقدر زیاد است که باورپذیری داستان را کم می‌کند.

در نهایت باید گفت این انیمیشن از نظر تکنیک و خلاقیت‌های که در آن به کار رفته، کار قابل قبولی به نظر می‌رسد؛ اما طنز و فانتزی حتی در دنیای انیمیشن تابع قانونی است که باید برای دنیا و فضای داستان هم محترم شمرده شود، که متاسفانه در این اثر چندان به آن توجه نشده است.