میدان نبرد

به نظر می‌رسد برای جنگ‌های آنلاین مجموعه‌ بتلفیلد پایانی نیست. ترکیب نبرد نیروهای پیاده‌ تا دندان مسلح با وسایل و ادوات نظامی که یک شلیک‌شان کافی است تا همه جا به انفجار کشیده شود از نبردها تجربه‌ای هیجان‌انگیز، سخت و احتمالا مهم‌تر از همه گوناگون، ساخته است. با وجود سلاح‌ها، گجت‌ها و ارتقاهایی که طوری طراحی شده‌اند تا نقش کلیدی آنها در میدان نبرد نمود پیدا کند، از راه‌های بسیار متفاوت و جذابی می‌توانید در جنگ شرکت کنید. در تمام این سال‌ها، تنوع همیشه توانسته بازیکن‌های فراوانی را به سمت بازی‌های بتلفیلد بکشاند و خوشبختانه این ویژگی در نسخه‌ چهارم بازی نیز به قوت خود باقی بوده و قدرتمندتر هم ظاهر شده است. تجربه چند نفره آنلاین بازی به معنای واقعی کلمه فوق‌العاده است. همان‌طور که می‌دانید از نسخه اول جوخه به بعد سازنده‌ها همیشه تلاش کرده‌اند به فکر بخش داستانی نیز باشند و تمام حواس خود را به آنلاین چند نفره معطوف نکنند. تلاشی که اگرچه هنوز نتوانسته انتظارات طرفداران را برآورده کند اما در نسخه چهارم بازی صحنه‌های هیجان‌انگیزی در قسمت داستانی وجود دارد که به نظر می‌رسد از خط‌مشی قسمت آنلاین درخصوص آزادی و تنوع پیروی کرده‌اند، اما خیالتان راحت، ضعف طراحی مراحل مجموعه همچنان به قوت خود باقی است؛ یعنی هنوز هم بخش بسیار عمده‌ای از درگیری‌ها در راهروها یا محیط‌های بسته اتفاق می‌افتد که فکر می‌کنم یا آنقدر در بتلفیلد‌ها تکرار شده است که دیگر حوصله آنها را نداریم یا در همین نسخه برایمان تکراری می‌شود و جذابیت خود را از دست می‌دهد. کاراکترهایی که داستان را پیش می‌برند نشانه‌هایی از شخصیت‌پردازی را در خود دارند اما این خوبی خیلی زود با روابط کلیشه‌ای و دیالوگ‌های خشن و عصبانی‌گونه محو می‌‌شود. به هر جهت می‌توان گفت بخش داستانی بتلفیلد 4 نسبت به پیشینیان خود بهتر است اما مجموعه بتلفیلد تا رسیدن به آن نقطه که بتوان برای تنوع هم که شده سری به داستانش زد، راه طویلی در پیش دارد. از طرفی ورود به قسمت آنلاین مساوی است با تجربه لحظاتی بسیار لذت‌بخش. یکی از بهترین نکاتی که در مورد آنلاین بتلفیلد 4 وجود دارد، مد Obliteration است که در آن دو تیم برای به دست آوردن بمبی می‌جنگند که توسط آن باید سه نقطه حساس تیم رقیب را نابود کنند. تفاوت این مد با Conquest در متمرکز شدن نبرد است. در اینجا استفاده مناسب و استراتژیک از ادوات نظامی براحتی می‌تواند نبرد را از روی زمین به آب یا هوا بکشاند. حمل و نقل موتوری همیشه یکی از ستون‌های نبرد در مجموعه بتلفیلد بوده است و حالا به لطف مورد اشاره شده، درگیری‌ها پویا‌تر و تحرک بیشتری یافته‌اند. یک خلبان هلیکوپتر ماهر می‌تواند حامل بمب را سوار کرده و او را به سمت نقطه هدف ببرد و پیاده نظام تیم رقیب را روی زمین جا بگذارد، اما حواستان به جت‌ها و هلیکوپترهای دشمن نیز باشد؛ زیرا تیم‌ها با چنگ و دندان از نقاط استراتژیک خود دفاع خواهند کرد. گریز از درگیری و سوار جت اسکی شدن برای لذت شخصی ساده‌تر از چیزی که گمان کنید می‌تواند نتیجه جنگ را تغییر دهد، اما به هرحال بهتر است آن را منفجر کنید تا حداقل دست نیروهای دشمن به آن نرسد. البته درگیری‌هایی هم وجود دارد که در آنها خبری از وسایل نقلیه نیست، اینجاست که همکاری تیم‌ها و جوخه‌های مختلف با یکدیگر می‌تواند بسیار مهم باشد.

حتی توانایی‌ها و امکانات جدیدی به بازی اضافه شده که فقط با یک همکاری مناسب با هم جوخه‌‌ای‌ها می‌توانید به آنها دست یابید. نقشه‌های بازی بسیار بزرگ بوده و حتی مقیاس بعضی از آنها تا ده برابر نقشه‌هایی است که در نسخه سوم وجود داشتند. آن گرافیکی که در تریلرهای بازی از بتلفیلد دیده‌اید و دلتان برای آن غش رفته حداقل برای نسل حاضر دروغی بیش نیست، شما به یک ابررایانه یا PS4 برای چنین تجربه‌ای نیاز دارید حال آن‌که همه از گرافیک ندای وظیفه ایراد می‌گیرند اما حداقل داغ چیزی را به دل کسی نمی‌گذارد و چیزی را نشان می‌دهد که اکثریت بتوانند تجربه کنند نه عده‌ای اندک. با این حال گرافیک و نورپردازی این نسخه بهتر از شماره سوم شده و از زنگ‌بندی مناسب‌تری نیز استفاده شده است. وقتی صحبت فیزیک به میان بیاید، بتلفیلد گردن می‌افرازد.

فیزیک تخریب بازی انصافا محشر است، تقریبا تمام چیزهایی را که در نمایش‌های بازی دیده‌اید می‌توانید انجام دهید، منظورم همان پایین آوردن یک برج کامل یا تخریب و ستون و ریزش زمین است. البته اگر دقت کنید متوجه می‌شوید فیزیک بازی تا حدودی از پیش تعیین شده است و مثلا در حالی که پرتاب نارنجک می‌تواند ساختمانی را خراب کند اما چاله‌ای روی زمین ایجاد نمی‌کند.

در این نسخه توجه بیشتری هم به نبردهای دریایی شده است و در بخش داستانی نیز مطمئنا آن مرحله معروف و دینامیک غرق شدن ناو دریایی را دیده‌اید. یکی از معضلات شروع نسل جدید این است که بازی‌ها برای دو نسل عرضه می‌شوند و نمی‌دانیم کدام یکی را تهیه کنیم. الان 5 نسخه از بتلفیلد 4 عرضه شده است، نسخه PC بازی را به سبب گرافیک بهتر و امکان تجربه آنلاین 64 نفره در اولویت قرار دهید. بعد از آن نسخه PS4 است که می‌توان تا حدودی آن را با PC مقایسه کرد و آن هم آنلاین 64 نفره دارد. درخصوص نسخه Xbox One هنوز اطلاعات چندانی در دسترس نیست اما خود سازنده‌ها اعلام کرده بودند گرافیک بازی روی PS4 بهتر خواهد بود.

نسخه‌های PS3 و X360 بازی نیز در آخرین اولویت قرار دارند؛ چرا که آنلاین آنها 24 نفره است، گرافیک تغییر خاصی به نسبت نسخه قبل ندارد و بافت‌ها دیر بارگذاری می‌شوند هرچند مشکل آخر در مورد PS3 بیشتر است. با این حال هنوز هم تجربه آنلاین بازی روی این دو کنسول از جذابیت بالایی برخوردار است.

مجید رحمانی