آینده رایانه‌های پوشیدنی

 این در حالی است که اکنون گروهی تحقیقاتی در دانشگاه کالیفرنیا از پلاستیک برای این کار استفاده کرده‌ است. گروه اشاره شده از یک صفحه ۱۶ در ۱۶ پیکسلی از جنس پلاستیک برای ساخت این نمایشگر استفاده کرده است. هرجای این نمایشگر که ای اسکین نام دارد در تماس با دستروشن می‌شود. اگر موقع تماس فشار بیشتری وارد شود، شاهد تولید نور قوی‌تری هستیم. از این نمایشگر ساده می‌توان در ساخت مواردی چون کاغذهای تعاملی استفاده کرد یا آنها را در خودروها برای کنترل لمسی به کار برد. البته شاید مهم‌ترین هدف این پژوهش، ربات‌ها باشند.

اعضای گروه تحقیقاتی سازنده ای اسکین معتقدند این نمایشگر ساده می‌تواند آینده حس لامسه برای ربات‌ها را تغییر دهد. برای ساخت این نمایشگر یک لایه پلاستیک را روی یک ویفر سیلیکون متبلور می‌کنند. در ادامه لایه‌ای از ادوات الکترونیک به آن اضافه شده و در نهایت پلاستیک را از سیلیکون جدا می‌کنند.

فیلم پلاستیک به دست آمده شامل یک ترانزیستور، ال‌ای‌دی و حسگر فشار در هر پیکسل است. به گفته محققانی که روی این طرح مشغول به کار هستند، هرچند قرار دادن یکپارچه حسگرها در شبکه، کار جدیدی نیست، ولی تبدیل داده‌ها به عاملی تعاملی ایده اصلی این طرح است. این در حالی است که ای اسکین برخلاف صفحه‌های لمسی فعلی که در تلفن‌های همراه یا بسیاری از دستگاه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد، منعطف‌تر بوده و می‌تواند روی هر سطحی قرار گیرد. قطعات الکترونیک استفاده شده در این نمایشگر با دستگاه‌های موجود در صنعت الکترونیک قابل نصب است و البته ارزانی پلاستیک، برگ برنده این فناوری جدید است.

تیم تحقیقاتی اشاره شده در حال کار روی بهبود حساسیت‌های ای اسکین به نور و گرماست تا این پوست الکترونیک را هرچه بیشتر به نمونه طبیعی آن شبیه‌تر کنند.

محمد طالبیان