شمیم شرقی

افراد متقی و پرهیزگار هرگز حاضر نمی شوند تحت هیچ شرایطی بناحق شخصی را که شایستگی لازم را ندارد و حقی از وی ضایع نشده است یا او را بدرستی نمی شناسند به اشخاص صاحب نفوذ مقامات مدیران و رئیسان معرفی کنند

کد خبر: ۵۴۵۰

تا بخاطر آبرو و احترام اینان آن آدم نالایق را بر مصدر کاری بگمارند و یا حقی را که برای عموم است به وی واگذار کنند مرحوم حسینعلی راشد خراسانی ، از پرهیزگاری پدرش حاج آخوند )ملاعباس تربتی ( چنین تعریف می کند: در قدیم معمول بود که علمای دینی ، اسناد معاملات مردم را می نوشتند و امضاء می کردند و آن سندی را که به مهر یکی از علمای معروف می رساندند، برای همه اعتبار داشت و حجت بود )و مثل ثبت اسناد رسمی ، همه مردم آن را می پذیرفتند( چون هنوز سازمان ثبت اسناد رسمی به وجود نیامده بود. سند ازدواج ، سند طلاق ، سند وکالت ، سند بیع شرطی ، بیع قطعی ، اجاره و خرید و فروش ، همگی با مهر و امضای یکی از علمای مورد وثوق مردم معتبر بود .راشد)ره ( می گفت : پدرم تعریف کرده است که من هم پس از فراغت از تحصیل و طی دوران طلبگی ، چون به ده برگشته و به عنوان ملای ده شناخته شده بودم ، گاهی مردم ، اگر سندی داشتند، برایشان می نوشتم )چون اغلب بی سواد بودند( و بعد "مهر" می کردم ؛ اما این کار، افتخاری بود و از هیچ کس پول نمی گرفتم )ملاعباس تربتی از راه زراعت و زحمت و دهقانی امرارمعاش می کرد و تمام خدمات دینی را داوطلبانه و بدون اخذ وجه انجام می داد.(ملاعباس می گوید: "روزی ، یکی از اشخاص با نفوذ و قدرتمند محلی از من خواست که سندی را برایش بنویسم و مهر تایید بر آن بزنم ؛ در صورتی که فهمیدم حق با او نیست . هرچه اصرار کرد، زیر بار نوشتن و مهرزدن نرفتم ، تا جایی که تهدید شدم و زیر فشار غیرمستقیم قرار گرفتم . من هم مهرم را روی یک سنگ گذاشتم و زدم با تیشه آن را خرد کردم و از بین بردم تا مجبور به تایید ناحق نشوم و عهد کردم تا پایان عمر، دیگر برای کسی سند مهر نکنم و ننویسم کسانی بودند از رعیتها که به آنان تعدی یا ظلمی شده بود، وقتی به ملاعباس مراجعه می کردند که ما را به جهت احقاق حق به فلان حاکم یا رئیس معرفی کن ، برای استخلاص یا رفع ظلم و احقاق حق مردم ستمدیده و بی زبان ، نامه ای با دستخط خودش در کاغذی کوچک و مستطیل شکل )به اندازه کارت ویزیت( چنین می نوشت:بسم الله الرحمن الرحیم جناب فلان ؛ ان شاءالله موفق باشید فلانی چنین می گوید؛ اگر راست است و خدای نخواسته به او تعدی شده ، امید است از مشارالیه رفع تعدی شود؛ و هرگاه خسارتی به او رسیده ، ان شاءالله ، عندالله و عندالرسول مثاب و ماجور خواهید بود. عباس اگر هرکس ، به حق و حقوق خود قانع باشد و حرص و آز او را وادار نکند تا طمع در مال دیگران کند و یا بناحق جای شایستگان را بگیرد، جامعه ای با عدالت اسلامی خواهیم داشت . جامعه اصیل اسلامی باید نوعی باشد که اگر افراد خودبین و از خدا بی خبر خواستند به بهانه های مختلف ، بر شغل و مسند و مقامی تکیه زنند و یا در جایی استخدام شوند که شایسته آن نیستند، مدیران قاطع و خداجو و متقی ، به هیچ وجه به آنها اجازه ندهند و فریب هدایا و چرب زبانی و تملق طعمکاران نالایق را نخورند. رندان چاپلوس ، به همان اندازه گناهکارند که تملق شنوندگان ؛ از تمجیدهای مصنوعی آنها باید آگاه باشند که ، حضرت حکیم آنان را بخاطر این غفلت و خطاها نمی بخشد.