تیغ کشیدن بر امنیت جامعه

 راهزنانی که سالیان دور در کوره راه‌ها جلوی مسافران را می‌گرفتند مدت‌هاست که به شهرها آمده‌ و شکل جرم خود را تغییر داده‌اند. معروف‌ترین زورگیری امسال مربوط به چهار جوان می‌شود که با قمه به مردی حمله و از او سرقت کردند و فیلم این جرم در اینترنت به صورت گسترده منتشر شد. اگرچه این فیلم حساسیت جامعه را بالا برد، حقیقت این است که اخاذان از مدت‌ها قبل به خطری برای امنیت جامعه تبدیل شده بودند. بابک ـ ر، جوان سی و یک ساله‌ای است که طعمه زورگیران شده است، او می‌گوید: زیر پل فردیس کرج به مقصد تهران سوار خودروی مسافرکشی شدم که به غیر از راننده سه مسافر مرد هم در آن بودند، من در صندلی عقب بین دو نفر نشستم. راننده به جاده‌ای فرعی پیچید و ناگهان دو مردی که کنارم بودند، چاقوهایی را بیرون کشیدند و نوک آنها را روی پهلوهایم گذاشتند و سرم را پایین بردند آنها تهدید کردند اگر مقاومت کنم مرا می‌زنند و بلایی سرم می‌آورند. سارقان هرچه پول داشتم از من گرفتند بعد هم مقابل یک بانک نگه داشتند و مجبورم کردند از کارتم برایشان پول بگیرم، بعد از آن بود که اجازه دادند فرار کنم. خیلی ترسیده بودم و جان خودم را در خطر می‌دیدم برای همین در تمام آن مدت هیچ مقاومتی نکردم.

زورگیری از مسافران خودروهای شخصی یکی از شگردهای رایج مجرمان خشن است و در این بین زنان و دختران جوان بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند و گاه مجرمان علاوه بر سرقت به خشونت‌های دیگری نیز بر ضد آنان دست می‌زنند. در نمونه‌ای زورگیران که به موادمخدر نیز اعتیاد داشتند بعد از این‌که دختر جوانی را به عنوان مسافر سوار خودروشان کردند، او را مورد آزار جنسی قرار دادند. این دختر زمانی که برای طرح شکایت به دادسرای جنایی تهران رفت، واقعه را چنین شرح داد: «ساعت 10 صبح به عنوان مسافر سوار پراید نقره‌ای رنگی شدم که دو مرد در صندلی عقب و یک زن جوان نیز در صندلی جلو نشسته بود. ماشین چند صد متر که حرکت کرد ناگهان دو مرد مسافر چاقویی نشانم دادند و ضمن تهدید، شروع به ضرب و جرح من کردند و طلا و جواهرات، پول، موبایل و کارت عابر بانکم را به زور گرفتند. من که بشدت وحشت کرده بودم خواهش می‌کردم اجازه بدهند بروم اما دو نفر از آن مردان من را مورد آزار و اذیت قرار دادند.

زنی دیگر نیز می‌گوید: در خیابان مشیریه سوار یک پژو مسافرکش شدم به غیر از راننده، زن و مردی هم سوار ماشین بودند من خیال می‌کردم آنها مسافر و مسافرکش هستند اما وقتی چاقوی آنها را دیدم و تهدیدها را شنیدم فهمیدم گرفتار زورگیران شده‌ام، آنها تمام پول‌ها و طلاهایم را گرفتند و مرا از ماشین بیرون انداختند.

مجرمان خشن معمولا مناطق خلوت و ساعات تاریکی را برای ارتکاب جرم ترجیح می‌دهند. احمد ـ ب یکی از این متهمان است. او می‌گوید: من و همدستم برای خرید موادمخدر زورگیری می‌کردیم؛ شیوه کارمان هم این بود که شب‌ها با موتور در کوچه و پس‌کوچه‌های شرق تهران پرسه می‌زدیم و همین‌که عابر تنهایی را می‌دیدیم سراغش می‌رفتیم و با تهدید چاقو پول‌هایش را می‌گرفتیم ما با کسی درگیر نمی‌شدیم و هدفمان هم این نبود که طعمه‌مان را زخمی کنیم.

مجید ـ ک متهم دیگری است که چندی قبل توسط پلیس مشهد بازداشت شد. او می‌گوید: من عضو باندی چهار نفره بودم و شیوه کارمان به این شکل بود که دو نفری سوار بر موتور در خیابان‌ها می‌چرخیدیم و همین‌که سوژه‌ای به چشم‌مان می‌خورد با تهدید چاقو اموالش را می‌دزدیدیم ما در مجموع شش فقره سرقت انجام دادیم و در آخرین مورد هنوز زیاد از محل جرم دور نشده بودیم که ماموران گشت پلیس سر رسیدند و من و همدستم را دستگیر کردند بعد هم ما دو عضو دیگر باند را معرفی کردیم.

زورگیران معمولا به موادمخدر اعتیاد دارند و به‌دلیل ناتوانی در اشتغال برای تامین مواد مصرفی‌شان دست به ارتکاب چنین جرایمی می‌زنند. مردی مغازه‌دار بعد از این‌که توانست با کمک پلیس فرد زورگیر را به تله بیندازد در شکایت خود چنین گفته است: حدود ساعت 11 شب در مغازه‌ام نشسته بودم که مردی چاقو به دست داخل آمد و شروع به تهدید من کرد و گفت پول می‌خواهد، به او گفتم پولی ندارم برای همین پالتو و ساعت مچی‌ام را گرفت و فرار کرد یکی از همسایه‌ها آن زورگیر را شناخت و شماره تماسش را به من داد بعد به وی تلفن زدم و گفتم اگر پالتو و ساعت را پس بدهد صد هزار تومان به او می‌دهم، وقتی مرد زورگیر قبول کرد با پلیس تماس گرفتم و همراه ماموران سر قرار رفتیم و متهم را که جوان بیست و سه ساله معتادی بود دستگیر کردیم.

حسن ـ م یکی دیگر از متهمان به زورگیری می‌گوید: من بیکار بودم و همیشه برای خرید مواد مشکل مالی داشتم برای همین صبح‌های زود در کوچه‌های خلوت جلوی پسران دبیرستانی را می‌گرفتم و با تهدید از آنان زورگیری می‌کردم.

جرایم خشنی که توسط این گروه انجام می‌شود امنیت روانی جامعه را بشدت به خطر می‌اندازد به همین سبب نیروی انتظامی و دستگاه قضایی توجه ویژه‌ای به این جرم دارند و با تمام توان برای مقابله با زورگیران اقدام می‌کنند اما از بین بردن چنین جرمی و رساندن آمار آن به صفر امری محال است که در هیچ جامعه‌ای محقق نمی‌شود. ضمن این‌که پیشگیری از این جرم کار دشواری است که علاوه بر محاکم و پلیس، سازمان‌های دیگر و حتی تک‌تک شهروندان باید در راستای آن تلاش کنند.

زهرا الیاسی