خشن اما انساندوست

دیدیه 35 ساله از دیدگاه خیلی از آفریقایی​ها حد نهایت چیزی است که آنها همیشه آرزوی تبدیل‌شدن به آن را داشته و البته به آن نرسیده‌اند. در نتیجه دروگبا برای آنان مظهر و نماد تحقق آرزوهای به بار ننشسته خود آنهاست.

یک ویژگی شاخص دروگبا این است که بعد از رسیدن به شهرت اولیه‌اش در مارسی فرانسه و سپس شهرتی بسیار بیشتر در چلسی، افرادی مشابه با خود در سطح آفریقا را از یاد نبرده و از هر فرصتی برای کمک‌رسانی به ‌آنها سود جسته است.

دقیقا به همین سبب بود که سازمان ملل و بواقع دپارتمان برنامه‌های توسعه‌ای آن، وی را ژانویه 2007 به عنوان سفیر حسن‌نیت و نماینده ویژه خود برگزید.

سازمان ملل (UN) بر این باور بوده و هست که دروگبا به‌عنوان یکی از مشهورترین آفریقایی‌‌های عصر کنونی بیش از هر کسی می‌تواند سایر مردم جهان را به نیازهای آفریقای فقیر آگاه و از آنها برای کمک‌رسانی به مردمان بشدت فقیر در این قاره طلب مشارکت کند.

بعد از گذشت مدتی، مشارکت دروگبا در امور بهسازی در ساحل عاج وسعت و ارتقا یافت و او که می‌دانست در کشور جنگزده‌اش چه می‌گذرد، ابتدا یک بیمارستان و سپس دو مدرسه در ابیجان ـ پایتخت ساحل عاج ـ ساخت تا دست بیماران و محتاجان تحصیل را در شرایطی بگیرد که ناامنی در این منطقه به اوج خود رسیده بود و ساحل عاج تا مرز تجزیه و آشوب کامل داخلی پیش رفته بود.

به‌دنبال این قضیه باشگاه چلسی با ستاره وقت خود (که از هفت ماه پیش به لیگ چین پیوسته است)‌ در امور خیریه همکاری کرد و مقداری پول به پروژه مورد نظر در ساحل عاج اختصاص داد.

دروگبا در سال‌های اخیر، معمولا هر دو یا سه ماه یک‌بار به ابیجان و حتی چند شهر دیگر در سایر کشورهای آفریقا که مشکلی مشابه با ساحل عاج دارند، سفر کرده و کمک‌های شخصی‌اش یا محموله‌های UN را به دست نیازمندان رسانده است.

او در طلیعه سال 2013 می‌گوید: «کشور من بعد از جنگ‌های داخلی اخیر بشدت تحلیل رفته و من هر بار در سفرهایم به ابیجان بیش از پیش به این مساله پی بردم و باید کاری را انجام می‌دادم و اولین نیاز مردم آفریقا چیزهایی بدوی و مواردی است که هر انسانی در هر منطقه‌ای از دنیا به آن نیاز دارد و آن سلامت و امنیت و وسایل بهداشتی و رسیدگی پزشکی است. این حداقل وظیفه‌ای است که من به‌عنوان یکی از معروف‌ترین شهروندان آفریقا به مردم کشورم دارم و آن را هرگز فراموش نمی‌کنم.»