در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
فتح خون
در میان کتابهای بسیاری که درباره واقعه عظیم کربلا نوشته شدهاند، اندک هستند کتابهایی که نویسندگانشان کوشیدهاند علاوه بر ابراز شیفتگی و بیان عظمت واقعه و مظلومیت سیدالشهدا و یارانش، نقبی به حقیقت ماجرا بزنند و در حد توان خود، پرده از راز بزرگ کربلا بردارند. «فتح خون» سیدمرتضی آوینی از این دست کتابهاست.
متن کتاب از دو قسمت کلی تشکیل شده است؛ پاره اول که متن اصلی را درمیگیرد، به شرح و بیان وقایع و توصیف ماجراهای پیشآمده از رجب سال 60 تا محرم سال 61 هجری میپردازد و پاره دوم که از زبان راوی روایت میشود، تحلیل و رازگشایی همان وقایع و ماجراهاست و در واقع بخش برجسته کتاب نیز همین است.
راوی در این کتاب از موضع یک انسان عارف سخن میگوید که زمین را آینه آسمان میبیند و به ظواهر کفایت نمیکند و میکوشد در مواجهه با انسان امروز، او را از پوسته واقعه عاشورا فراتر برد و چشم باطنش را باز کند.
شهید آوینی بخش اعظم فتح خون را که در 10 فصل است، در محرم سال 1366 به رشته تحریر درآورد و در سالهای بعد، آن را ویرایش و تکمیل کرد، اما فصل دهم کتاب که باید به وقایع ظهر عاشورا میپرداخت، ناتمام مانده است؛ گویی آوینی این فصل را در عمل و با شهادت خویش به پایان رسانده است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
