روز مشترک همه حرفه‌ها

اما در کنار این مسائل به بیان درست‌تر، مهم‌تر از این مشکلات بحث حفظ‌ شأن و جایگاه آنها در جامعه و خانواده مطرح است. شاید همین نگاه سبب شده است که امروز در تقویم به‌عنوان روز خانواده و تکریم بازنشستگان نامگذاری شود.

در کشوری که هرم جمعیتی‌اش از ابتدای سال 90 به سمت سالمندی پیش رفته است، باید به این روز نگاه ویژه و خاصی شود؛ نگاهی که در تعارف و صحبت از بازنشستگان فقط در همین روز خلاصه نشود، بلکه توجه به جایگاه سالمندان و بازنشستگان باید نهادینه شود.

این نگاه که بازنشستگان وارد دوره‌ای از ناتوانی در زندگی شده‌اند، در کشورهای توسعه یافته سال‌هاست که عوض شده و جایش را به استفاده از این نسل برای اموری غیرانتفاعی و مشاوره‌ای داده؛ جایگاهی که در کشور ما در پارک‌نشینی و صف‌های خرید خلاصه شده است.

2. برای کسانی که اکنون جزء نیروهای شاغل محسوب می‌شوند، مفهوم بازنشستگی خیلی دور و انتزاعی به نظر می‌رسد.برای آنها شاید روز بازنشستگان روز خاصی به نظر نرسد، برعکس روزهای معمول دیگر که به اسم حرفه‌های موجود در جامعه از وکیل و مهندس گرفته تا خبرنگار و پزشک نام گرفته است و بارها از رسانه‌ها درباره سختی‌ها و ارزش‌های آنها گفته می‌شود.اما سرنوشت همه شغل‌ها به همین روز می‌رسد و روز مشترک همه آنها روز بازنشستگی خواهد بود. بر این اساس لازم است درخصوص اهمیت این دوره از زندگی نه فقط در نگاه مسئولان که در نگاه همگان تجدیدنظری صورت گیرد.

3. بازنشستگان افراد غریب و بیگانه‌ای نیستند، پدر من، مادر شما، معلم عزیز دوران کودکی، خاله مهربان خانواده و حتی همسایه سال‌های دور جزء نیروهای بازنشسته و زحمت‌کشیده این جامعه به شمار می‌روند. نامگذاری روز تکریم بازنشستگان در کنار روز خانواده می‌تواند گویای این باشد که خاطره این روز را برایشان شیرین کنیم. دیداری چند ساعته، گرفتن شاخه‌ای گل و حتی یک تماس تلفنی وقتی از ما شاغلان جامعه نمی‌گیرد، اما برای آن بازنشسته عزیز، حس خوبی همراه خواهد داشت.