غرور؛ مرا از تیم ملی دور کرد

آنچه در پی می‌آید گفت‌وگوی اختصاصی جام‌جم با نوروزی است که مدت‌هاست از خاطر اغلب رسانه‌ای‌ها رفته تا بار دیگر این مثل قدیمی ثابت شود که پهلوان زنده را عشق است!

چه زمانی دوباره شما را در میدان خواهیم دید؟

اگر همه چیز بخوبی پیش برود، دو ماه ونیم تا سه ماه دیگر پا به توپ خواهم شد، چون حدود یک ماه دیگر از فیزیوتراپی من باقی‌مانده است و بعد از آن هم باید حدود یک ماه و نیم بدنسازی کنم تا آماده بازگشت به میدان شوم.

نمی‌خواهم از تلخی‌ها بگویم، فقط به این نکته اشاره کنم که وقتی در بازی ما قبل آخر فصل گذشته و در زمین ملوان دچار صدمه شدم و بلافاصله بعد از M. R. I مشکل پارگی رباط صلیبی محرز شد، به این مساله فکر کردم که کدام باشگاه حاضر است بازیکنی با این میزان صدمه‌ را حمایت کند؟ طبیعی بود که قطری‌ها و اماراتی‌ها پیشنهاد همکاری خود را پس گرفتند. فولاد هم که باشگاه آن زمان من بود بار دیگر نشان داد بازیکنی که آماده و قبراق بازی می‌کند سعی در رضایتمندی‌اش دارند ولی بیش از آن دوراندیشی نمی‌کنند. در این بین استقلال، پرسپولیس، نفت تهران و چند تیم دیگر ماندند که پس از بررسی زیاد نفت را انتخاب کردم تا هم از حاشیه‌ها دور باشم و هم در خدمت باشگاهی قرار بگیرم که مدیریتی صحیح و سیستماتیک دارد و در آن، هر کسی دقیقا جایگاه و موقعیت خود را می‌داند و موفقیت هر یک از اعضا بطور خودکار موفقیت بقیه را هم به دنبال دارد. در این مدت، من و نفت از یک پیکر بوده‌ایم. مرتبا با همین مصدومیت در بازی‌های یارانم از نزدیک حاضر شده‌ام و در اغلب اردوها از یکدیگر جدا نشده‌ایم. ابراهیم‌زاده هم مرتبا با من صحبت کرده است و ضمن تذکرات فنی و روحیه دادن کاری کرده است که انگیزه‌ای جدی برای بهبود کامل و خدمت با ارزش به تیم و باشگاه پیدا کنم. شما مطمئن باشید این نفت با نوروزی یا بدون نوروزی، در رقابتی بسیار سخت ولی جوانمردانه سهمیه آسیا را به دست خواهد آورد. نفت فعلی تیمی جوان، سختکوش و هماهنگ است که در نهایت موفق خواهد بود.

مدتی است مستقیما او را ندیده‌ام یا صحبتی با او نکرده‌ام، ولی روزی یکی از دستیارانش را دنبالم فرستاد تا پیگیر وضعم شود. واقعیت این است که وقتی کرش سرمربی تیم ملی شد من آقای گل لیگ بودم و او به طور طبیعی دعوتم کرد، ولی صادقانه اعتراف می‌کنم در اردوی اول که در اروپا برگزار شد دچار غرور کاذب شدم و از آنجا که فشار بی‌امانی را در لیگ سپری کرده بودم حداکثر توانم را نشان ندادم چون فکر نمی‌کردم کسی آقای گل لیگ را خط بزند، ولی او براحتی این کار را کرد تا من با این شوک بزرگ به خود بیایم و درس عبرت با ارزشی بگیرم. البته بعد از چند بار دعوت نشدن، کرش برای بازی با موزامبیک مرا دعوت کرد و در ترکیب قرار داد. در همان بازی یک پنالتی هم گرفتم ولی دچار مصدومیت شدم تا اردوی بعدی را از دست بدهم. در آخر هم که پارگی رباط صلیبی برایم پیش آمد.

دقیقا همین‌طور است. درست است که پس از رفتن علی دایی از نوک حمله تیم ملی، ما دیگر مهاجم گلزنی در آن حد نداشته‌ایم، ولی مگر حامیانی در حد کریم باقری یا خداداد عزیزی داشته‌ایم؟

...آنها کاملا درست ‌گفته‌اند.

انصاری‌فر و قاضی در گذشته نشان داده‌اند که بازیکنان شاخصی هستند ولی هیچ بازیکنی نمی‌تواند در همه حال در آمادگی ایده‌آل خود باقی بماند. عوامل مختلفی وجود دارند که در دوره‌هایی روی او اثر منفی می‌گذارند، مثلا خود من در سال گذشته یکی دو ماه خوب بودم و دو، سه ماه بعد، از آن آمادگی فاصله ‌گرفتم، چون با مصدومیت‌های زیادی روبه‌رو ‌شدم. هنر مسئولان و مربیان این است که دلایل دور شدن بازیکن از اوج را پیدا کنند و در جهت رفع آن بکوشند. به اعتقاد من مشکل فعلی انصاری‌فرد به مسائل روحی ـ روانی برمی‌گردد و او در صورت رفع این مشکل و بازگشت تمرکز و اعتماد به نفسش بار دیگر به گلزنی شاخص تبدیل خواهد شد. کریم و سایر بازیکنان باید این نکته را از یاد نبرند که اگر یک مربی به بازیکنی اعتقاد ویژه‌ای دارد این به مفهوم انکار توانایی‌های سایر بازیکنان نیست و آنها از این حیث نباید احساس ضعف کنند.

این‌که گفته می‌شود فوتبالیست‌ها پول‌زده و اشباع شده‌اند هم کمی از انصاف دور است. مگر چند در صد فوتبالیست‌ها وضعشان توپ شده است؟ شما بخوبی آگاهید از بین هزاران نفری که در این فوتبال بازی می‌کنند شاید کمتر از 10 نفر قرارداد میلیاردی دارند.

یعنی همه فوتبالیست‌ها اشباع شده‌اند که این‌طور مشکل گلزنی پیدا کرده‌ایم؟ نه همه دوست دارند پیشرفت کنند و هیچ بازیکنی از این‌که مردم تعریفش را بکنند بدش نمی‌آید، ولی گره‌هایی در این راه وجود دارد. کرش هم نمی‌تواند با یک کار چند ماهه این مشکل را رفع کند، بلکه باید به طور صحیح و برنامه‌ریزی شده از مقطع سنی نوجوانان به طور اساسی و طی برنامه‌ای بلندمدت مشکلات ساختار حمله و گلزنی‌مان را رفع کنیم.

فکر نمی‌کنم در جایی از دنیا دانش آماده‌سازی بدنی چنان پیشرفتی کرده باشد که بازیکنان از پس چنین برنامه‌های متراکم غیرمتعارفی بر آیند. مثلا سال گذشته در اوج آمادگی بودم که بعد از چند بازی پشت سر هم به فاصله چهار روز و یک بازی جام حذفی، در دیدار با سپاهان دچار آسیب‌کشیدگی عضله شدم که به طور طبیعی 20 روز یک بازیکن را از میدان دور می‌کند، ولی پزشک تیم تشخیص داد در بازی بعد از آن با سایپا هم بازی کنم و بعد دوره درمان و استراحت 20 روزه را پشت سر بگذارم! همین تشخیص موجب شد در بازی با سایپا طوری مصدومیتم تشدید شود که تا دو ماه نتوانم به میدان برگردم.