یاد استاد

شهناز از کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نواختن تار را نزد عبدالحسین شهنازی و برادر بزرگ خود حسین شهناز آغاز کرد و خیلی زود از نوازنده‌های بنام اصفهان شد. در اصفهان با حسن کسایی، نوازنده نی آشنا شد و به گفته جلیل شهناز، این آشنایی آغاز همکاری بلندمدت آن دو شد. این نوازنده سال 1324 به تهران آمد و نواختن ساز را در رادیو آغاز کرد و نکته جالب این‌که در بسیاری از برنامه‌ها به‌عنوان تکنواز اجرای برنامه داشت. این نوازنده شیرین‌نواز تار در طول زندگی هنری خود با هنرمندان بسیاری از جمله فرامرز پایور، حبیب‌الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون خرم، علی تجویدی، منصور صارمی، رضا ورزنده، امیرناصر افتتاح، جهانگیر ملک، اسدالله ملک، حسن کسایی، محمد موسوی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، محمدرضا شجریان، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی و حسین خواجه‌امیری همکاری داشته است.

جلیل شهناز سال 1360 به همراهی فرامرز پایور نوازنده سنتور، علی‌اصغر بهاری نوازنده کمانچه، محمد اسماعیلی نوازنده تنبک، محمد موسوی نوازنده نی، گروه استادان را تشکیل دادندو کنسرت‌های متعددی را نیز اجرا کردند. این نوازنده تار سال 1383 به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و در همان سال مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) به پاس یک عمر فعالیت هنری به این استاد موسیقی اهدا شد. سال 1378 گروه موسیقی «شهناز» به سرپرستی مجید درخشانی به افتخار نام جلیل شهناز تشکیل شد. جلیل شهناز نه‌تنها در بین نوازندگان تار بلکه بین تمامی نوازندگان معاصر در حوزه موسیقی اصیل ایرانی کم‌نظیر است و جملگی استادان موسیقی ایرانی هنر او را در تکنوازی، بداهه‌نوازی و جواب آواز ستوده‌اند.

او مدتی است که در بستر بیماری است و با عفونت ریه دست و پنجه نرم می‌کند.