دندان فتق بر گلوی روده

دیواره‌ شکم که خود لایه‌ای محافظ در برابر روده و بافت داخلی ا‌ست خاصیت نگه‌دارندگی خود را در برابر فشار احشاء از دست می‌دهد و روده‌های دستگاه گوارش از قسمت ضعیف‌تر به زیر چربی‌ها و عضلات پشت پوست راه می‌یابد.

ممکن است با احساس درد و تیر کشیدن‌های گهگاه نیز همراه باشد. برآمدگی فتق، انواع مختلفی را شامل می‌شود: از فتق مغبنی که گسترده‌ترین نوع فتق در بین مردان است و اغلب به سبب برداشتن اجسام سنگین یا فشار زیاد حین اجابت مزاج بروز می‌کند، تا فتق رانی که کوچک‌تر بوده، اغلب بین زنان شیوع دارد؛ و حتی فتق نافی که از هنگام تولد در ناحیه‌ ناف نوزادان یا اطراف آن وجود دارد؛ کوچک و بزرگ یا زن و مرد ممکن است به آن مبتلا شوند.

مردها به سبب فیزیک قسمت‌های ارولوژ بیشتر با خطرات فتق درگیرند. ممکن است توده‌ای که در این ناحیه خود را از شکاف پدید آمده بیرون می‌اندازد بزرگ و بزرگ‌تر شود و حتی به شکلی درآید که به داخل اسکروتوم افتد.

حبس احشاء منجر به نارسایی خونی در قسمت بیرون‌افتاده می‌شود و مشکلات بیشتری چون سیاه‌شدگی، سوراخ یا چرکین شدن روده و... پدید می‌آورد. هرچند با دراز کشیدن یا فشردن ناحیه بیرون‌زده بتوان برجستگی فتق را نادیده گرفت، هر چه زمان بیشتری طی شود درمان آن سخت‌تر، هزینه‌ها بیشتر و بهبودی دیرتر حاصل خواهد شد.

علاج فتق به اندازه و نوع آن وابسته است: بستری در بیمارستان، ترمیم و بخیه‌زدن عضله‌ شکافته شده، یا جراحی سرپایی که با بی‌حسی موضعی همراه است و معمولا در درمان فتق‌های کوچک کاربرد دارد.

جراح بسته به تشخیص ممکن است شکاف کوچکی یک یا دو بند انگشتی در ناحیه‌ مورد نظر پدید آورد و از طریق دستگاه آندوسکوپی غلافی باریک به نام مش را به محل بیرون‌زدگی احشاء وارد کرده، یا با بخیه زدن آن را ترمیم کند. مش مقاوم‌تر از بخیه است و نه‌تنها دوران استراحت را کوتاه‌تر می‌کند، بلکه با چسبیدن به محل احتمال بازگشت فتق را کاهش می‌دهد.

در این صورت حتی کسانی که کارهای سنگین می‌کنند هم معمولا می‌توانند در پی عملی موفقیت‌آمیز پس از دو یا سه هفته کار خود را از سر گیرند.