تاکسی یارانه‌ای رسید!

مسافر جلو تاکسی: چون که آید سال نو، گویم دریغ از پارسال!

مسافر ردیف عقب: آی ی ی...گفتی!

در راستای تعیین تکلیف قیمت کرایه تاکسی در حال حاضر دو نظریه علمی گنده و کلان از دو منظردولتی و غیردولتی مطرح است که ما نیز مجبوریم آن را مطرح کنیم:

1ـ نظریه دولتی: چون خیلی از چیزها به شکل خیلی ارزان گران شده، تا حدی که صدای خود دولت را هم درآورده ـ و به نظر ما ملت باید پاسخگو باشد ـ فلذا دولت در این بخش اصرار دارد که مدیریت شهری لطف نماید چیزی بر نرخ کرایه تاکسی نیفزاید. خداوند ان‌شاءالله که بر طول عمر مدیریت شهری بیفزاید.

2ـ نظریه شهری: از دیگرسو، شورای شهر تهران نیز اعلام کرده است که اگر دولت اصرار دارد کرایه‌ها افزایش نیابد، مبلغی به صورت یارانه نقدی به حساب رانندگان واریز نماید. ان‌شاءالله که یک در دنیا، دو در آخرت نصیبش گردد.

نظریه سوم: در این میان یک نظر سومی نیز مطرح است که از سوی خود رانندگان تاکسی به صورت غیررسمی و در عمل اعلام شده است. آنها خواسته یا ناخواسته معتقدند که تا دولت و شورای شهر بیایند به تفاهم برسند، به خاطر آن که صنف زحمتکش ما نیز از قافله سایر صنوف همیشه در صحنه عقب نماند؛ خودمان لطف کردیم به روال معمول هر ساله، در همان آغازین روزهای بهاری سال که بوی گل و بلبل آدم را دیوانه می‌کرد، همراه با تبریک سال نو، یک چیزی هم به روی نرخ کرایه تاکسی کشیدیم که نه سیخ بسوزد نه کباب. زن و بچه ما که منتظر تفاهم دولت و شورای شهر نمی‌مانند.

بسته پیشنهادی: درست است که در قضیه اختلاف‌نظر میان دولت و شورای شهر، ما نه سر پیازیم و نه ته پیاز ـ بخصوص که پیاز هم گران شده است ـ اما بالاخره مسافر که هستیم. فلذا به سبک معمول همیشه، راهکارهای پیشنهادی خودمان را ارائه می‌دهیم. ببینید:

1ـ عدم سوار شدن: تا شورای شهر و دولت به تفاهم نرسیدند، فعلا ملت سوار تاکسی نشوند. اتوبوس را هم خدا آفریده. حالا با وساطت بندگان کارکشته‌اش. نوع «بی‌آر‌تی» آن هم هست که سه سوته شما را می‌برد به جایی که می‌خواهید بروید. (در ضمن، اصطلاح «عدم سوار شدن» نیز معادل همین «سوار نشدن» خودمان است که چون کلاس مطبوعاتی و خبری اش بیشتر است، ما هم همرنگ جماعت گشتیم).

2ـ یارانه دادن ملت: اگر دولت عجالتاً دستش تنگ است و نمی‌تواند به رانندگان تاکسی یارانه بدهد و عیالوار است؛ تا اطلاع ثانوی،خود ملت از همان مبلغ یارانه‌ای که دو دستی می‌گیرند، یک دستی یک مقداری به رانندگان تاکسی بدهند که هم حرف شورای شهر به کرسی نشسته باشد و هم حرف دولت روی زمین نمانده باشد. تا توانی دلی به دست‌آور!