پرسپولیس در لبه پرتگاه

آنچه هواداران سرخ را عاصی کرد قدم زدن برخی بازیکنان در زمین و بی‌تفاوتی به احساسات آنان بود؛ چیزی که هواداران برای آن ـ درست یا غلط ـ تعبیر به بی‌‌غیرتی کردند.

الهلال عربستان از چنان قدرتی برخوردار است که به طور طبیعی نباید از شکست مقابل چنین تیمی گریست، اشک هواداران پرسپولیس به خاطر مجموعه عواملی بود که از ابتدای فصل دست به دست هم داد و بارها چشم آنها را گریان کرد و در این بازی جلوه دیگری یافت؛ اشک‌هایی که برخی بازیکنان هیچ گاه ندیدند و با نمایش سراسر انتقاد آمیز مقابل نماینده عربستان شاهکار خود را تکمیل کردند!

به واقع ریشه تیره‌روزی‌ پرسپولیس فقط به حواشی روزهای گذشته این تیم برنمی‌گردد، سیر نزولی سرخ‌ها از ابتدای فصل شروع شد، جایی که مدیر سابق باشگاه برخلاف خواست هواداران، مربی مورد علاقه آنها را کنار زد و به ستیز با سکوها رفت.

در چنین وضعی بازیکنان یکی پس از دیگری روحیه خود را از دست دادند و آمدن دنیزلی باتجربه هم نتوانست دردی را دوا کند.

پرسپولیس نه تنها بد بسته شده بود که در فعل و انفعال اعتراض تماشاگرانش توان روحی نفرات خود را نیز تحلیل رفته دید.

در این بین اعتراض غیرحرفه‌ای و چندباره کاپیتان سرخ‌ها به سرمربی ترکیه‌ای و البته اظهارنظر ناپخته دنیزلی مبنی بر اخراج 10 بازیکن هم باعث شد همه رشته‌های سرخ‌ها در لیگ قهرمانان پنبه شود و پرسپولیسی که در لیگ برتر بیم سقوط به لیگ یک را دارد حالا در آسیا هم سایه حذف زودهنگام را حس کند.

تیم دنیزلی اگر در مصاف با الهلال مردانه می‌جنگید و یک لحظه قدم پس نمی‌کشید، مسلما هواداران خود را چنین خشمگین نمی‌دید که در پایان بازی کاورهای سرخ را به نشانه اعتراض به سمت بازیکنان پرتاب کرده و حسابی از خجالت کاپیتان محبوبشان در آیند.

در این شرایط انتظاری که از سرمربی کارکشته سرخ‌ها و البته کاپیتان پرسپولیس (به تعبیر دنیزلی لیدر تیم) می‌رود این است ‌که اجازه ندهند وضعیت از آنچه هست بدتر شده و یک فاجعه رخ دهد؛ فاجعه‌ای که با سقوط تاریخی به لیگ یک معنی پیدا می‌کند و چیزی که با وضعیت فعلی چندان هم دور از ذهن نیست. آیا دنیزلی و کریمی پرسپولیس را به پرتگاه هل می‌دهند؟

امید توفیقی - گروه ورزش