سوریه قلب منطقه است

بی‌تردید، مسیحیان نسبت به روی کار آمدن نظامی که تهدیدی علیه امنیت و حاکمیت آنها باشد، نگران خواهند بود، اما فکر نمی‌کنم کسی به دنبال ضرر رساندن به آنها یا انجام کاری خلاف میل آنها باشد، اما سوالی که مطرح می‌شود این است که چه کسی می‌خواهد نظام سوریه را ساقط کند؟ این اصل مساله است و به نظر می‌رسد ابعاد سیاسی این مساله به مراتب عمیق‌تر از اینها خواهد بود. با توجه به اهمیت و جایگاه سوریه و تاریخ مبارزاتی طولانی و دفاع این کشور از مساله اساسی و محوری جهان عرب که همان مساله فلسطین است، در کنار جنگ‌های این کشور علیه رژیم صهیونیستی راهی جز تسویه‌حساب این رژیم با سوریه باقی نمانده بود تا شاید در صورت تغییر حکومت در این کشور، جبهه مقابل بتواند راه‌حل‌های خود را در منطقه اجرایی کند؛ چرا که سوریه همواره مخالف اجرایی شدن این راه‌حل‌ها به قیمت ضررزدن به ملت فلسطین و آرمان آن و نیز به قیمت متضرر شدن دمشق در زمینه اراضی اشغالی خود بوده است.

من اصلا نگران سقوط نظام سوریه نیستم و این نظام، قوی و متکی به پایگاه گسترده مردمی و ساختار ملی ریشه‌دار است، اما نظر من این است که اگر هر حکومتی در منطقه سقوط کند، امنیت و آرامش منطقه به هم می‌خورد و این مساله می‌تواند تبعات و پیامدهای منفی روی کشورهای همجوار داشته باشد. لبنان نیز از لحاظ جغرافیایی، اجتماعی و اقتصادی با سوریه ارتباط دارد و تاثیر زیاد حوادث جاری سوریه بر بخش گردشگری لبنان یکی از جزئی ترین مثال‌ها در این زمینه است.

موضع برخی کشورهای عربی تا حد زیادی وابسته به موضع خود اتحادیه عرب که برای همگان آشکار است. لذا لبنان خود را از این تصمیمات دور نگه داشته است.

یعنی این‌که لبنان خود را در تصمیمات اتحادیه عرب شریک نمی‌کند و با توجه به روابط ویژه لبنان و سوریه خود را از این تصمیمات دور نگه می‌دارد. این موضعی است که کشورهای مختلف عربی مانند عراق و اردن نیز اتخاذ نموده و تاکید کرده‌اند که مساله سوریه فرق می‌کند.

گزارش هیات ناظران اتحادیه عرب به عناصر مسلحی اشاره می‌کند که میان مردم نفوذ کرده‌اند و عامل کشتار مردم و خرابی‌های سوریه هستند. به عنوان مثال، می‌توان به حادثه کشته شدن خبرنگار فرانسوی در آستانه سفر ناظران اتحادیه عرب به این کشور اشاره کرد که خیلی‌ها مدعی بودند نظام سوریه عامل قتل وی بوده است، اما پس از تحقیق و بررسی‌های دقیق مشخص شد کشته شدن وی هیچ ارتباطی به نظام سوریه نداشته است.

ما مخالف نظرات و مواضع هیچ کشور عربی نیستیم. هر کشوری سیاست و رویکرد و خط مشی خاص خود را دارد، اما دیدگاه ما مبتنی بر آزادی اندیشه است و از همین رو می‌گوییم که مداخله در امور داخلی سوریه نمی‌تواند به تحقق آرامش در این کشور کمک کند.

ما وقتی گزارش گروه ناظران و هیات اعزامی اتحادیه عرب به سوریه را شنیدیم، باید نظر خود را درباره آن ارائه می‌کردیم؛ بدون این‌که به این مساله توجه داشته باشیم که چه کسی از موضع ما حمایت می‌کند و از همین رو، ما گزارش مذکور را که از روی بسیاری از واقعیت‌ها پرده برداشته بود، بررسی کردیم.

هیات نظارت نماینده کل اتحادیه عرب بود و ما برای این نماینده نفرستادیم که معنی و مفهوم دیگری برداشت نشود. ما خودمان را از این مساله کنار کشیدیم تا دیگر برادران عرب‌مان در قالب اتحادیه عرب دست به تلاش بزنند.

بله، نظرم را خواهم گفت. اگر قرار بود نشستی برای بررسی گزارش برگزار شود و کمیته کوچکی قبل از نشست وزارتی این گزارش را دریافت کرده و مورد بررسی قرار دهد و ما هم در همان روز و در جریان نشست وزارتی از تصمیم باخبر شویم، این سوال مطرح می‌شود که کدام تصمیم در لحظه آخر به وزرا اطلاع داده می‌شود؟ به ویژه زمانی که دارای نکات حساسی درباره یک کشور باشد؟! گویی که تصمیم اتحادیه عرب واکنشی به گزارش ناظران بود.

طرفی که چنین تصمیماتی را اتخاذ می‌کند. من از دوستان می‌خواهم که وقت کافی برای بررسی و آماده سازی این مساله در اختیار ما قرار دهند. ما تنها یک یا یک روز و نیم قبل از برگزاری نشست وزرای امور خارجه اتحادیه عرب از این موضوع آگاه می‌شویم. لذا من از دوستان در اتحادیه عرب می‌خواهم وقت کافی در اختیار ما قرار دهند و با سعه صدر بیشتری موضوعات را به صورت علمی و منطقی و با رعایت منافع امت عربی مورد بررسی قرار دهند.