کودکان پفکی

نمی‌دانم تصورم چه بود از کتاب خواندن؛ شاید به این فلسفه رسیده بودم که روح آدمی در خواب هم به کتاب واکنش نشان می‌دهد! حالا هم شب‌ها همین است ادایم؛ از هفت هشت تا کتابی که تِپ تِپ می‌چینم کنارم، یکی‌اش را به زور تمام می‌کنم. حالا اینها به کنار، بچه‌های الان چقدر با کتاب‌های سنشان آشنا هستند؟ نوجوان‌ها چقدر رمان‌های نوجوان می‌خوانند؟... اما یک چیزی را می‌دانم که با این گرانی، اولین چیزی که از زندگی بچه‌ها حذف می‌شود، پفک و لواشک جومونگ نیست، کتاب است و حیف به این بچه‌ها؛ حیف!

این همه حرف می‌زنم که چه شود؟ خب از اول یک جمله بنویسم: وقتی کتاب‌های کودک و نوجوان می‌خوانم، آهنگ‌های ملیت‌ها را گوش می‌دهم، کارتون نگاه می‌کنم، تصویرگری سرچ می‌کنم، شنگولم، منگولم، من یک حبّه انگورم!