کمک‌گرفتن خجالت ندارد

اما این بار او زنگ زده بود تا با من مشورت کند؛ این تلفن برای مشورت خواستن درباره وضعیت پزشکی یکی از اعضای خانواده‌اش بود. اما این مکالمه تلفنی، برای او تبدیل به فرصتی شد که کمی با من صحبت کند و حرف‌هایی را به من بگوید که تا به حال نشنیده بودم؛ او برایم تعریف کرد که مدتی به علت افسردگی، اضطراب و بی‌خوابی‌های دائمی در یک آسایشگاه بستری بوده است.

من که همیشه او را به عنوان مردی موفق و قدرتمند می‌شناختم، حرف‌هایی را که درباره گذشته او می‌شنیدم باور نمی‌کردم؛ او برای مدت زمان کوتاهی، در بدترین شرایط زندگی کرده بود و با ناامیدی و ناراحتی آن روزها به آسانی نمی‌توانست به زندگی عادی برگردد. این همه مشکل و غصه، سلامت جسمی او را هم تحت تاثیر قرار داده و باعث بروز ده‌ها بیماری مختلف شده بود.

او به من گفت که ابتدا اصلا متوجه وضعیتش نبوده است و تصور می‌کرده همه چیز بزودی حل می‌شود، اما پس از گذشت مدت کوتاهی متوجه شده بود که به تنهایی نمی‌تواند با این شرایط روبه‌رو شود و ادامه زندگی برایش ناممکن است. برای همین تصمیم گرفته بود از دیگران کمک بخواهد تا مشکلش زودتر حل شود. البته او انسان بسیار خوشبینی است و به همین دلیل براحتی توانست با کمک‌ متخصصان به زندگی عادی خود برگردد، اما نباید فراموش کنیم که اگر آن روزها از دیگران کمک نمی‌خواست، امروز نیز فرد موفقی به حساب نمی‌آمد.

وقتی تلفن را قطع کردم، فکر می‌کردم وقتی این وقت شب تلفن زنگ می‌زند و او چنین حرف‌هایی را با من در میان می‌گذارد، حتما باید برای من پیامی داشته باشد؛ شاید این تلفن هشداری برای من بود و باعث شد من طرز فکرم را تغییر دهم.

حالا من فکر می‌کنم اگر ما به تنهایی با شرایط بد زندگی و اتفاقات ناخوشایند آن روبه‌رو شویم، اگر بخواهیم خودمان همه چیز را درست کنیم و وضعیت را بهبود بخشیم، اگر با تمام وجود تلاش کنیم و وجود خود را نادیده بگیریم، باید منتظر عواقب جدی و دردناک آن نیز باشیم؛ نتایجی که هم برای ما خطرناک است و هم برای عزیزانمان.

پس باور کنید کمک خواستن از دیگران ـ بخصوص افراد متخصص و باتجربه ـ نه‌تنها بد نیست، بلکه بهترین نوع برخورد با مشکلات است.