طب پیش‌گیرنده به کمک بیماران می‌آید

جین تانگ، متخصص امراض پوستی که رهبری گروه تحقیقاتی را به عهده دارد، می‌گوید: «در طب پیشگیرنده، ما می‌خواهیم بیشتر روی افرادی تحقیق کنیم که در معرض ابتلا به بیماری هستند. اگر شما سابقا سرطان پوستی از نوع غیر ملانوم داشته اید، ترکیب کلسیم به اضافه ویتامین D شانس ابتلا به بیماری‌کشنده ملانوم را در شما کاهش می‌دهد.»تانگ به نکته دیگری نیز اشاره کرد. تحقیقات نشان داد که دوز روزانه 1000 میلی‌گرم کلسیم به اضافه 400 واحد بین‌المللی ویتامین D نمی‌تواند همه افراد را در برابر سرطان پوست مقاوم سازد. براساس نتایج پژوهش، مصرف این مکمل برای زنانی که هرگز دچار سرطان پوست از نوع غیر ملانوم نشده بودند، هیچ تغییری در ریسک ابتلا به ملانوم در آنها به وجود نیاورد.

این پژوهش در تاریخ 27 ژوئن در مجله تومورشناسی بالینی به صورت آنلاین به چاپ رسید.

شهرت ویتامین D به علت نقش آن در رشد استخوان است اما این ویتامین سلول‌های غیراستخوانی را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. در بسیاری از قسمت‌های بدن مانند پوست، ویتامین D سرعت تکثیر سلول را کنترل می‌کند؛ عاملی که هنگام بروز سرطان بسیار مهم است. گزارش‌های زیادی از مراکز مختلف پژوهشی نشان می‌دهد که ویتامین D خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ، سرطان سینه، سرطان پروستات و سایر سرطان‌ها را کاهش می‌دهد.

تانگ و همکارانش داده‌های موسسه سلامت زنان را بررسی کردند که شامل نتایج آزمایش‌های انجام شده روی 36 هزار زن در محدوده سنی 50 تا 79 سال بود و به طور میانگین، به مدت 7 سال تداوم یافته بود. نیمی از زنان دوز روزانه کلسیم و ویتامین D، و نیمی دیگر قرص دارونما مصرف کردند. این آزمایش به منظور بررسی اثرات مکمل بر شکستگی استخوان ران و سرطان روده بزرگ طراحی شده بود. اما پژوهشگران از این آزمایش اطلاعات فراوانی درباره سایر موضوعات مرتبط با سلامت مانند انواع سرطان‌ها جمع‌آوری کردند.

تانگ و همکارانش از حجم وسیع اطلاعات جمع‌آوری شده از این آزمایش که در مدت زمان طولانی حاصل شده بود، نهایت استفاده را بردند تا دریابند آیا ویتامین D اثر محافظتی در برابر سرطان دارد یا خیر. ترزا فو، یکی از همکاران پژوهش و فارغ‌التحصیل دانشکده علوم پزشکی می‌گوید: «نتایج، نشان دهنده اولین اثر مثبت ترکیب ویتامین D ـ کلسیم بر کاهش خطر ابتلا به سرطان بودند.»

همان‌طور که گفته شد، این مکمل هیچ‌گونه اثر محافظتی برای زنانی که به سرطان پوستی از نوع غیرملانوم مبتلا نشده بودند، ندارد. دلیل این امر می‌تواند مربوط باشد به مقدار ویتامین D که بیماران این آزمایش مصرف می‌کردند. دیوید فلدمن، پروفسور بازنشسته و متخصص غدد درون ریز که همکار این پژوهش بوده، می‌گوید: «زنان حاضر در این آزمایش دوز بسیار کمی از ویتامین D مصرف می‌کردند که عبارت بود از 400 واحد بین‌المللی در روز.» در نتیجه، بیمارانی که دارونما مصرف می‌کردند، اجازه داشتند به اندازه بیماران مصرف‌کننده ترکیب ویتامین D و کلسیم، ویتامین D مصرف کنند. به عبارت دیگر، اختلاف مصرف ویتامین D در 2 گروه بسیار اندک بود. «با وجود این اختلاف اندک، بسیار عجیب است که اثر کاهنده این ترکیب برملانوم مشاهده شد و من فکر می‌کنم بسیاری از مزایای بالقوه ویتامین D هنوز شناخته نشده است.»