انگشت‌نگاری یادتان نرود!

آنچه در این مورد قابل توجه است این‌که سازمان لیگ بر چه مبنا و اساسی می‌خواهد باصطلاح در زمینه قرارداد مربیان دست به مچ‌گیری زده و جلوی افزون خواهی آنان را بگیرد؟! به طور طبیعی نه‌تنها مربیان بلکه هیچ بازیکنی نیز با رقمی خارج از حد تعیین شده، پای برگه قراردادش را در هیات‌های فوتبال استانی امضا نزده اما این‌که همه چیز کاملا قانونی انجام شده وهمه به 350 میلیون تومان اولیه و حتی 420 میلیون تومان بعدی قانع شده باشند، به‌هیچ وجه با عقل جور در نمی‌آید، چون پدیده پول زیرمیزی در این فوتبال چند سالی است ریشه دوانده و عده‌ای با قرارداد زیر سقف و خارج از سقف، به گونه‌ای از خجالت قانون سقف قرارداد در آمده و به نوعی این قانون را دور می‌زنند، اما بحث اصلی این است که آیا به صرف گفته‌ها و شنیده‌ها می‌توان بازیکن و مربی را با محرومیت مواجه ساخت؟

فرض را بر این می‌گیریم که جملگی مربیان دعوت شده به سازمان لیگ نیز بدون هیچ گونه اعتراضی در دفتر این سازمان حاضر شده و با نوشتن اقرارنامه، پای آنرا به جهت محکم کاری نیز که شده امضا و انگشت بزنند، آیا در چنین شرایطی این تضمین وجود دارد که همه بدون زیاده‌خواهی، به همان 350 میلیون تومان قناعت کرده باشند.

بی‌تردید اگر کسی در این جلسه حاضر نشود، کارت مربیگری اش صادر نخواهد شد و حق نشستن روی نیمکت را نخواهد داشت، اما براستی این کار، شیوه درستی به لحاظ شفافیت بخشی قراردادها در فوتبال ایران است؟

هیچ کس منکر مبارزه با بی‌قانونی در فوتبال ایران نیست، اما این قانون نیز باید ضمانت اجرایی داشته باشد و نباید بر مبنای حدس و گمان، اتهامی را متوجه مربیان فوتبال ساخت. بدیهی است اصل بر سلامت همه کارگزاران و عوامل اجرایی فوتبال ایران است، مگر عکس آن ثابت شود.

حجت‌اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش