بازی دو سر باخت ورزش

این‌که چرا حمید سجادی به عنوان یک ورزشی نتوانست نظر مثبت مجلس شورای اسلامی را به خود اختصاص دهد، در جای خود قابل تأمل است، اما به نظر می‌رسد برآورد روشنی پیرامون حضور او در راس وزارت ورزش و جوانان وجود نداشت و خود او نیز نتوانست با تعامل لازم با نمایندگان مردم، فضای بدبینی موجود نسبت به خود را از ذهن‌ها پاک کند.

سجادی رای نیاورد تا امروز از وی به عنوان مهره سوخته ورزش نام برده شود و این در حالی است که جامعه ورزش، فارغ از توانمندی‌ها و ضعف‌های او، همدل و یکصدا به حمایت از وی برخاسته بودند تا شاید یک ورزشی به عنوان اولین وزیر ورزش و جوانان به کابینه راه یابد. اما در عمل این اتفاق نیفتاد تا ورزش تا همین جا نیز بازنده باشد. در حقیقت از 13 دی‌ماه سال گذشته (زمان تصویب وزارت ورزش و جوانان) تا به امروز که قریب 6 ماه می‌گذرد، ورزش از ثبات مدیریتی برخوردار نبوده و بدتر از آن این‌که با تعویق تشکیل این وزارتخانه و مسدود شدن حساب‌های مالی سازمان تربیت‌بدنی، بی‌پولی و مشکلات مالی بدجوری دامن فدراسیون‌ها را گرفته است. در حال حاضر و در شرایطی که کسانی چون امیدوار رضایی عضو هیات‌رئیسه مجلس و رئیس فراکسیون ورزش تصریح دارند، رئیس‌جمهور باید بلافاصله نسبت به معرفی فرد جدید برای تصدی وزارت ورزش و جوانان اقدام کند، اما پیش‌بینی می‌شود معرفی وزیر پیشنهادی با سرعتی که از سوی مجلس انتظار می‌رود، همراه نشود. هر چند در صورت تعامل دولت با مجلس همین آقای رضایی، با توجه به سال‌ها فعالیت جانبی‌اش در عرصه ورزش می‌تواند یکی از نامزدهای تصدی وزارت ورزش و جوانان باشد، ولی چون دایره تعاملات بین دولت و مجلس فعلا محدود است، چنین انتظاری منتفی به نظر می‌رسد. این وسط تنها گزینه دست به نقد و قابل دسترس موجود علی سعیدلوست که بسیاری از نمایندگان مجلس معتقدند در صورت معرفی از سوی رئیس‌جمهور، می‌تواند رای اعتماد نمایندگان را به خود اختـــصـاص دهد. با علم بر این‌که ورزش ایران حضور در رقابت‌های جهانی مختلف و بویژه مسابقه‌های گزینشی المپیک 2012 لندن را در پیش دارد، باید هرچه زودتر خود را از وضعیت بی‌ثباتی موجود رهایی ببخشد تا با حضور یک مدیر قوی و توانمند در راس وزارت ورزش و جوانان، جلوی فرصت‌سوزی‌ها در این عرصه گرفته شود.