کربلای 5 ، بهشت شهیدان

شنیدن خاطرات و نام عملیات کربلای 5 آدم را به یاد کربلا و مظلومیت سید و سالار کربلا می‌اندازد. خاکریزها و آبگیرهای جنوب و شلمچه را کدام رزمنده‌ای است که به خاطر نیاورد.

کدام رزمنده می‌تواند طنین «یازهرا» را که رمز عملیات بود در گوش و جان خود از یاد ببرد.در آن سال‌ها نوجوان بودم گاه می‌شد که در محله‌مان نزدیک 10 و 20 شهید تشییع می‌شد و مادرم نمی‌دانست به روضه‌ شهادت کدام شهید باید برود! حاج قربان را به خاطر می‌آورم هم او که مادرش در سال‌های کودکی برای بیماری‌‌اش نذر کرده بود پای پیاده به کربلا برود.

مادر نمی‌دانست که فرزندش سال‌ها بعد خود سرداری از سرزمین کربلا خواهد شد و با پای پیاده اما ایمانی راسخ به نبرد با دشمن خواهد رفت و شهادت را با وضوی ایمان، عشق و اعتقادش به جان خواهد خرید.

مجید، صفرمراد و حاج قربان و شهیدانی از جنس کربلای 5 اینک در آسمانی‌ترین سمت بهشت آرام‌اند و ما بی‌قرار... بی‌قرار از رفتن‌شان و آنها آرام با حضوری گرم و خالصانه در کنار سید و سالار کربلا! ما بی‌قراریم که مانده‌ایم!

25 سال از آن روزهای شهادت و ایمان می‌گذرد و دی ماه به یادمان می‌آورد که مردانی از جنس ایمان، غیرت، شجاعت و مردانگی، جوانمردی را به رسم مولایشان معنا کردند و با همت و استواری بی‌مثالشان از پایمردی ننشستند!

عملیات کربلای پنج ، 19 دی ماه 1365 آغاز و تا پایان همان سال ادامه داشت و از نظر مقاومت و جنگندگی نیروهای ایران یکی از بزرگ‌ترین نبردهای تمام دوران جنگ تحمیلی است.کربلای 5 را فقط کربلاییان می‌شناسند ... کانال‌ ماهی، شلمچه، بوبیان و... بهشت جاودان شهیدان بی‌سری شد که با ندای «یا زهرا» به دیدار حق شتافتند.یاد همه شهیدان بویژه شهیدان کربلای 5 در زمستان 65 گرامی باد.

زیبا اسماعیلی
جام جم