فقرا به دنبال توپ

می‌توانیم لیونل مسی را مثال بزنیم. او در سن پایین به بارسلونا رفت و وقتی در این باشگاه استعدادش شکوفا شد، زندگی او و خانواده‌اش کاملا زیر و رو شد و مسی تاکید کرده خوشحال است که فوتبالیست شده و خانواده‌اش را از فقر و تنگدستی نجات داده است. به اعتقاد مسی اگر فوتبال نبود، او هرگز نمی‌توانست به اعضای خانواده‌اش کمک کند و آنها همچنان در همان خانه محقر قدیمی خود به زندگی ادامه می‌دادند. ‌ بسیاری از بازیکنانی که در نوجوانی به باشگاه‌های خارجی می‌روند، 18 یا 19 سالگی به آرژانتین بازمی‌گردند، زیرا در تیم‌های جدید خود پیشرفت نکرده و سرخورده شده‌اند. این وضع نه‌تنها به بازیکن، بلکه با باشگاهی که او را خریده، لطمه می‌زند. باشگاه به امید آن که بازیکنی بزرگ در‌ آینده خواهد داشت، مبلغی را هزینه کرده و سودش را به دست نیاورده است. ‌ تنها چند نوجوان از گروه‌های سنی که او آنها را آموزش می‌دهد، به لیگ‌های بزرگ راه ‌می‌یابند یا این‌که در تیم ملی نوجوانان یا جوانان کشور خود به موفقیت‌های بین‌المللی می‌رسند.