فتنه بزرگ

قرن جدید میلادی مقارن با ظهور فتنه ای بزرگ می باشد که توسط دولت امریکا و عناصر صهیونیستی تمهید شده است

کد خبر: ۳۷۸۸

اگرچه نقطه آغاز شعله این آتش خاورمیانه و آسیا است ، لیکن ابعاد آن بدون شک جهانی خواهد بود و اگرچه انفجارهای مشکوک نیویورک و واشنگتن بهانه آغاز آن اعلام شده است ، اما ریشه آن در پروژه جهان گشایی امریکایی است . به عبارت روشن تر: سیاستمداران امریکا پس از فروپاشی امپراطوری شوروی آن چنان مسحور و مغرور توان نظامی و اقتصادی خود شده اند که هیچ مقصدی کمتر از تسلط بر سرتاسر کره خاکی را در حد خود نمی دانند و بالاخره در این آتش فتنه ، صهیونیست ها که منافع وسیع اقتصادی برای خود پیش بینی کرده اند محرک و آتش بیار معرکه شده اند و غرب که شامل دول اروپایی است با عمده مقاصد این جهانگشایی موافق و یا حداقل نگرانی نسبت به آن ندارند. آنچه در بالا بیان کردم یک گمانه و یا حدس توطئه نیست ، بلکه گزارش فهم خودم از پدیده ای در جریان است برنامه جهان گشایی امریکا مقدمات قابل توجه و آماده شده ای دارد: اولا، لیبرالیسم ، به عنوان "دین رسمی " این جهان گشایی ، توجیه های اخلاقی و اقناعی برای عموم و خواص را ارائه می دهد؛ مثلا ادعای دفاع از حقوق بشر، لزوم سکولار شدن حکومت ها و رسمی شدن اخلاق لیبرال غربی به عنوان مدل "مجاز" و "قابل قبول " در نحوه زیست اجتماعی از شعارهای ایدئولوژیک این تعرض است . لذا کلماتی مانند ارزشهای پایه دینی ، جهاد، شهادت ، امر به معروف و نهی از منکر، عمدتا یادآور نحوه زیستی "بدون مدارا" و "خلاف اعلامیه حقوق بشر" و در تعارض با دمکراسی ارزیابی می شود. ثانیا، به نام "جهانی شدن اقتصاد"، عملا هر کشوری دارای وزنی خواهد شد که با دو مولفه همراهی با دین لیبرالیسم و میزان سهم در تولید ناخالص صنعتی معین می شود و مطابق این وزن در شبکه نظم یافته جهانی "مندرج " می گردد. ثالثا، شبکه وسیع ارتباطی "اطلاعات " مورد نیاز را به شهروندان جهان )به جای شهروند این کشور یا آن کشور( می رسانند و رابعا، مطابق ادعاهای این طرح ، دنیا برای اولین بار، از بی صاحبی درمی آید و با وجود "ژاندارم " مسلح و توانمندی مانند بازوی نظامی امریکا، زمینه جنگهای منطقه ای و فرامنطقه ای به تدریج از بین خواهد رفت. این همان آخرالزمان امریکایی است که متافیزیک مورد نیاز آن مدتی است که بیات شده است. چرا اروپاییان که در قرن گذشته طعم تلخ جهان گشایی های هیتلر و استالین را چشیده اند با این طرح مشکلی ندارند و با آن به نحوی کنار آمده اند؛ جواب آن روشن است : اروپایی انسانی "خودمحور" است و چون منطقه قرمز این پروژه خاور میانه است ، لذا به اندازه کافی از سرزمین های آنان دور است و دود این معرکه به حساب غلط به اروپا نمی رسد! آری منطقه قرمز این فتنه بزرگ خاور میانه است و خاور میانه از دو جهت شرقی و غربی مورد تجاوز و فشار و تهاجم نظامی قرار گرفته است . ضلع غربی را به دست سربازان جنایتکار صهیونیستی سپرده اند تا ملت چند میلیونی فلسطینی را قصابی کند و جبهه شرقی آن با مباشرت مستقیم نیروهای امریکایی و عمله آماتورهای متحجر طالبانی و سیاست های رسوای پاکستانی ، کشور مظلوم و فلک زده افغانستان را به اصطلاح فتح کرده اند و جشن آن را هم گرفته اند؛ در حالی که امریکا در افغانستان هیچ گونه عملیات نظامی افتخارآفرین برای یک نیروی نظامی نداشته است ! فعالیت جنگنده های ب 52 در فضایی که هیچ مقاومتی ندارد، صرفا یک تمرین نظامی به حساب می آید! احتمالا کشتن حدود هزار اسیر جنگی دست بسته هم عملی قابل ثبت برای دریافت مدال محسوب نمی شود. قتل عام ریش سفیدان منطقه قندهار هم حکایت از هوش بالای عملیاتی نمی کند و بالاخره اسامه بن لادن هم برای نمایش قدرت در مقابل ملت امریکا یافت نشده است ! اما جالب این است که رهبران سیاسی امریکا با این کارنامه مشعشع نظامی برای سایر ملل منطقه خط و نشان می کشند! این چیزی جز اغوای عظیم قدرت نیست که چشمان آنان را برای دیدن واقعیت کور کرده است متاسفانه ملت امریکا نمیداند که دولت طالبان را مردم افغانستان رفض کردند، همان مردمی که امپراطوری شوروی را با لشکر یکصد هزار نفری مفتضحانه شکست دادند دلایل فراوانی مرا متقاعد می کند که سرانجام این پروژه جهان گشایی بهتر از فرجام کار نمونه های قبلی آن نخواهد بود، اما بدون شک "هزینه " این نتیجه می تواند به مراتب از خسارات جنگ دوم جهانی فراتر برود؛ زیرا اولا، تمهیدات نظامی جهان گشایی جدید به مراتب فراتر از نمونه قبلی است و ثانیا، برای ارتش غربی صهیونی خون مسلمانان رنگی ندارد و می تواند سخاوتمندانه آن را بریزدتاسف عمیق من این است که روشنفکران و نویسندگان ما حتی کمتر از سایر بلاد اسلامی به این ظلم عظیم حساسیت دارند، اگر نگویم گاهی از آن استقبال هم می کنند در حالی که محور اصلی مقابله و سرمایه کارآمد دفاع در مقابل این فتنه ، اولا، آگاهی و آمادگی عمومی مردم است و ثانیا، هشیاری سیاستمداران و بالاخره آمادگی دولتمردانئ مبادا فرصت را از دست بدهیم