حوصله‌ام سررفته!!

قبول کنیم که این دوره با گذشته تفاوت‌های بسیاری دارد. ما امروز در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که بچه‌ها عادت دارند، سرگرم باشند. برنامه‌های تلویزیون و انواع بازی‌های رایانه‌ای و نظایر آن، چنان جایگاهی در خانواده‌ها پیدا کرده که کمتر می‌توان خانواده‌ای را بدون استفاده از آنها تصور کرد.

با حضور این وسایل سرگرم‌کننده، بچه‌ها ساعت‌ها بی‌حرکت می‌نشینند و محو بازی یا تماشای برنامه مورد علاقه‌شان می‌شوند.

البته گاهی والدین دچار اشتباه می‌شوند. آنها فکر می‌کنند خودشان باید تمام مشکلاتی را که برای فرزندشان پیش می‌آید، حل کنند. درست است بچه‌ها برای عضو شدن در گروه‌های ورزشی، انجام فعالیت‌ها و سرگرمی‌های بیرون از خانه به کمک شما نیاز دارند اما بدانید لازم نیست همیشه ما آنها را سرگرم کنیم یا به آنها بگوییم که در هر دقیقه از روز چه کار کنند.

می‌توانیم از او بپرسیم: فکر می‌کنی چطور می‌شود این مشکل را حل کرد؟ اگر هم پاسخ او نمی‌دانم بود، سعی نکنید به او یک راه‌حل ارائه کنید. می‌توانید به او اطمینان دهید که خودش می‌تواند در این‌باره تصمیم درستی بگیرد.

به گونه‌ای با او همدلی کنید و به حرف‌هایش گوش دهید، اما هرگز خودتان راه‌حلی به او نگویید. تنها می‌توانید او را راهنمایی کنید، مثلا می‌توانیم به او بگوییم: خود من هم همین‌طور هستم. من هم گاهی حوصله‌ام سرمی‌رود و خسته می‌شوم. به حرف‌های او گوش دهید و با او به هر نحو که می‌توانید همراهی کنید. با این کار فرزند شما از این تلاش بیهوده خسته شده و به فکر راه دیگری برای بهتر شدن شرایط می‌افتد.

در برخی موارد هم می‌توانیم او را تشویق کنیم که در خلوت و تنهایی خود بماند. اگر سن کودک و شرایط او اجازه می‌دهد، او را تشویق کنید تا روح و جسمش را با این سکوت و تنهایی آرام کند. شاید او از این کار فرار کند، شاید هم دوست داشته باشد این حالت را با شما تجربه کند.

همان‌گونه که متخصصان بارها توصیه کرده‌اند، زمان استفاده از تلویزیون و بازی‌های رایانه‌‌ای را نیز محدود کنید. با این کار به آنها فرصت خواهید داد تا خلاق‌تر و فعال‌تر باشند.

ـ بچه‌ها خیلی خوب می‌دانند که چگونه می‌توانند توجه‌تان را جلب کرده و کاری کنند که شما مسائل‌شان را حل کنید. ممکن است متوجه شده باشید که در این مواقع وقتی می‌خواهید همه چیز را خودتان درست کنید، بچه‌ها هیچ وقت راضی نیستند.

ـ به بچه‌ها اعتماد کنید. باور کنید این حس مسری است. اگر شما به توانایی‌های آنها ایمان داشته باشید، خودشان هم آن را باور خواهند کرد. از شرکت دادن فرزندتان در کارهای خانه نگران نباشید. حتی شاید با این کار حال او نیز بهتر شود.

ـ بچه‌ها ممکن است حوصله‌شان سر برود، چون پدر و مادر به آنها بی‌توجه هستند. گاهی آنها به دلیل نبودن فردی بزرگسال که برای انجام فعالیت‌ها به آنها کمک کند، خسته و بی‌حوصله می‌شوند.

ـ سعی کنید همیشه در زندگی حد متعادلی را در نظر بگیرید. نباید چنان به کودک توجه کنیم که او نتواند به تنهایی کارهایش را انجام دهد، همچنین نباید با این توجیه که می‌خواهیم فرزندی مستقل داشته باشیم، بیش از حد او را نادیده بگیریم.

در ضمن بد نیست به یاد داشته باشیم، وقتی بچه‌ها خیلی از بیکاری خسته می‌شوند و این حالت تا حدود یک ساعت ادامه پیدا می‌کند، یاد می‌گیرند با استفاده از هوش و خلاقیت خود کاری جدید را جایگزین کنند. پس شاید گاهی لازم باشد آنها را به حال خود بگذاریم تا به نوعی خود را سرگرم کنند. اما فراموش نکنید با این فکر نباید از مراقبت و همراهی آنها غافل شویم. همان‌طور که گفته شد بچه‌ها برای فعالیت به فردی بزرگسال هم نیاز دارند. پس آنها را تنها نگذاریم.