آوردگاه دلاور مردان

 زائر مدینه دلی معطوف به احد دارد با چشمانی بارانی. احد جذبه‌ای دارد نورانی در اعماق جان، به دلایل زیاد. به این دلیل که پیامبر اکرم فرمود: کوه احد ما را دوست دارد و ما او را دوست داریم. به این دلیل که باز فرمود: کوه احد دری است از درهای بهشت. به دلایلی دیگر که هریک از آن می‌تواند بهانه‌ای باشد برای زیارت آن. احد آوردگاه و یادگاری است از تشنه‌کامی دلاورمردان غزوه‌ای عبرت‌آموز برای همه مسلمانان. احد مقتل سیدالشهدای مدینه، حضرت حمزه و 70یار فداکار پیامبر؛ زیارتگاه هر بامداد یکشنبه حضرت زهراست.

اینجا که می‌ایستی می‌خواهی تکیه دهی به دیوارهای غربت‌گرفته. نگاهت به چند قطعه سنگ می‌افتد. اینها نشانی از مزار شهدای احد است. از پشت این نرده‌های آهنین آه سردی می‌کشی، زیارتنامه می‌خوانی، به حمزه عموی پیامبر سلام می‌دهی، به بزرگان صدر اسلام ادای احترام می‌کنی، به علی‌ابن‌ ابی‌طالب؛ به آنان که نام ماندگارشان تاریخ صدر اسلام را رقم زد. به حنظله، این جوان زیبای عرب که شب زفاف اجازه حضور در کارزار را می‌گیرد. اینجا در ژرفای اندیشه فرو می‌روی؛ به ایام غربتی که بر این حصر حصین گرد فراموشی فروریخته است؛ فراموشی دلاوری آزاداندیشی که آزادمنش بود. زمانه عجب داد بی‌وفایی سر می‌دهد.

کوه احد به نشانی مردان آرمیده در این وادی، نام و نشانی بر پیشانی خود دارد؛ آن هم نامی به بلندای تاریخ.

محمد خامه‌یار