مرگ تدریجی در آیین‌های رمضان

ماه رمضان، ماه مهمانی خدا بوده است. مردم پیش از فرارسیدن این ماه، خانه ‌تکانی کرده و خود را برای رفتن به این ضیافت آماده می‌کرده‌اند. آداب و رسوم ویژه‌ای هم در ماه رمضان، اجرا می‌شده که از ان میان می‌توان به نقاره‌زنی به هنگام افطار و سحرخوانی‌هایی که به منظور بیدارکردن مومنان اجرا می‌شد، اشاره کرد. آیین‌هایی که امروز با ورود تکنولوژی، رنگ باخته و از بین رفته‌اند.
 
احمد وکیلیان ، مردم‌شناس و پژوهشگر فرهنگ عامه در گفتگو با خبرگزاری میراث فرهنگی  با اشاره به از بین‌رفتن تدریجی آیین‌های رمضان گفت: «امروز، همه چیز با شتاب جلو می‌رود و شرایط جامعه، به سرعت، تغییر و تحول می‌یابد و سازمانی چون صدا و سیما، در این میان، نقش مهمی برعهده دارد به این معنی که می‌تواند به‌جای پخش مجموعه‌های تلویزیونی که هیچ ارتباطی با ماه رمضان ندارند و گاه، به ترویج خشونت می‌پردازند به آداب و رسوم این ماه توجه کنند؟»
 
مدیر مسئول نشریه «فرهنگ مردم» براین باور است که «مسئولان فرهنگی نه دغدغه پرداختن به فرهنگ و پیشینه فرهنگی دارند و نه این مقوله را به‌خوبی می‌شناسند. در صورتی که می‌توان اداب و رسوم را با شرایط زندگی در جامعه امروز هماهنگ کرد به ‌عبارتی می‌توان به بازآفرینی این آیین‌ها پرداخت.»
 
وکیلیان، جنبه موزه‌ای بخشیدن به این آداب و رسوم را هم مثبت ارزیابی کرد و افزود: «می‌توان به مستند کردن و گردآوری آداب و رسوم مختلف از جمله آیین‌های رمضان پرداخت. این کار اگرچه موجب به روز شدن آیین‌ها نمی‌شود اما به آن جنبه موزه‌ای می‌دهد، تا اگر یک دانشجوی مردم‌شناسی خواست به پژوهش در ارتباط با این آیین‌ها بپردازدف مرجع و منبعی در اختیار داشته باشد.»
 
این پژوهشگر فرهنگ عامه بیان کرد: «امروز کشورهای غربی از زندگی ماشینی به تنگ آمده و به این نتیجه رسیده‌اند که باید آداب و رسوم خود را پاس دارند از این‌رو آداب و رسوم خود را به‌روز کرده و به اجرای نمایش‌های سنتی و قصه‌گویی در کلفی‌شاپ‌ها که فضاهایی امروزی هستند پرداخته‌اند اما ما هرروز از آداب و سنت‌های خود، بیشتر فاصله می‌گیریم.»