گلاب خوب

طبق سنت قدیم، برای هر 30 کیلوگل، 50 لیتر آب در نظر می‌گیرند که گلاب حاصل از این مقدار 30 لیتر است و به آن «گلاب مایه یا عطری» گویند. از تقطیر مجدد گلاب مایه، فرآورده‌ای به دست می‌آید که به آن «گلاب دو آتشه» یا استاندارد گفته می‌شود. این نوع مرغوب‌تری از گلاب است که مزه و بوی آن بسیار تلخ‌تر از گلاب مایه است. ولی به دلیل آن‌که آب به کار رفته در آن بیشتر تبخیر شده و گلاب حاصله غلیظ‌تر است بیشترین اثر درمانی را دارد. لذا تهیه این گلاب برای مصارف خانگی و درمانی مناسب است. البته از تقطیر مجدد، گلاب دوآتشه غلیظ‌تری به دست می‌‌آید که بسیار معطر است و در حقیقت آن را «گلاب ناب و خالص» می‌نامند که کمتر در بازار عرضه می‌شود. گاهی نیز از گل‌هایی که به صورت تفاله درآمده‌اند به همراه کمی گل تازه برای تولید مجدد گلاب استفاده می‌شود که گلاب به دست آمده را «پساب» گویند که کیفیت بسیار نازلی دارد و طبیعتا اثرگذاری ضعیفی داشته و در اصل خاصیت درمانی ندارد.

1ـ از آنجا که گلاب در اثر ماندگاری زیاد اثر خود را از دست می‌دهد نباید آن را بیش از یک سال نگه داشت. گلاب را باید در یخچال و ظروف شیشه‌ای رنگی نگهداری کنید و این را بدانید که اسانس گلاب نسبت به مواد تشکیل‌دهنده ظروف پلاستیکی واکنش نشان داده و کیفیت خود را از دست می‌دهد. لذا از نگهداری آن در این نوع ظروف اجتناب کنید.

2ـ محیط و تمامی وسایلی که برای تولید گلاب به کار می‌روند باید استریل باشد. زیرا در غیر این صورت، قارچ و کپک می‌تواند در آن رشد کرده و به این ترتیب موجب کدورت گلاب و تجزیه مواد موثره آن شود که به این ترتیب نه‌تنها اثر درمانی نخواهد داشت، بلکه عوارض جانبی نیز دارد. لذا ‌هنگام خرید گلاب به شفافیت آن توجه کنید و محصولی را که دارای تاریخ مصرف و کد بهداشتی است انتخاب نمایید.

3ـ توجه داشته باشید با مصرف گلاب در بالای مایع آن هوا جمع خواهد شد که اکسیژن آن می‌تواند موجب اکسید‌شدن اسانس گلاب شود که با وجود آن‌که ضرری برای مصرف‌کننده ندارد، فایده‌ای هم نخواهد داشت.