«کمرویی چیست؟»

کمرویی خصوصا در مواقعی احتمال بروز دارد که برای شخص ناآشناست البته در موارد خیلی جدی‌تر ممکن است در شرایط آشنا و روابط با افرادی که فرد می‌شناسد هم بروز کند.

معمولا فرد خجالتی از موضوعاتی که از آنها می‌ترسد اجتناب می‌کند تا از حس ناراحتی و بی‌عرضگی رها شود، اما به هر حال کمرویی به نوبه خود باقی می‌ماند. کمرویی و خجالت ممکن است با گذشت زمان از بین برود مثلا کودکی که در مقابل غریبه‌ها خجالتی است ممکن است با بزرگ شدن به فردی اجتماعی تبدیل شود. این اتفاق در سنین جوانی و نوجوانی (خصوصا حدود سن 13 سال)‌ رخ می‌دهد، اما در برخی موارد ممکن است این عادت به صفت اخلاقی فرد بدل شود. خجالت، درجات و انواع مختلف دارد. مثلا ممکن است یک بازیگر روی صحنه تئاتر اصلا احساس خجالت نکند اما این حس او در یک مصاحبه بروز یابد یا شاید کمرویی در مواجهه با افرادی خاص خود را نشان دهد در حالی که در مقابل افراد دیگر چنین حسی وجود نداشته باشد. پس کمرویی به محیطی که فرد در آن قرار دارد هم وابسته است.

در حالت کمرویی، فرد احساس ناراحتی می‌کند و مثلا در یک موقعیت اجتماعی نمی‌تواند صحبت کند یا شاید از نظر فیزیکی دچار مشکلاتی بشود مثلا عرق کند یا سرخ شود.

ویژگی‌‌های رفتار اجتماعی مثل لبخند زدن، شروع کردن به صحبت، حالت آرام به خود گرفتن و تماس چشمی با طرف مقابل که برای یک فرد معمولی کارهایی عادی است، می‌تواند از نظر یک فرد خجالتی بسیار مشکل باشد. از نظر این افراد، انجام چنین کارهایی بسیار سخت و حتی غیرممکن است.

افراد خجالتی معمولا اغلب اوقات به دلیل طرز عملکردشان در برابر دیگران، بدبین و منفی‌باف به نظر می‌رسند. افراد خجالتی معمولا از مکالمه با دیگران، فاصله می‌گیرند که این موضوع باعث می‌شود که دیگران نیز از آنها دوری کنند، همین مساله می‌تواند باعث کاهش اعتماد به نفس فرد شود و به خجالتی بودن او دامن بزند، چراکه فرد احساس طرد شدن می‌کند.

در بسیاری از موارد، افراد کمرو، اشخاصی سرد، مغرور و گوشه‌گیر فرض می‌شوند که می‌تواند موجبات عصبانیت آنها را فراهم سازد.

به هر حال اگر چنین نشانه‌های رفتاری در فردی وجود دارد، باید هرچه سریع‌تر نسبت به رفع آنها اقدام کند، مطالعه کتب و مقالات مربوطه و به کار بستن راه‌های توصیه شده در آنها می‌تواند مفید باشد، اما در مواقعی که اوضاع حادتر است مشورت با روان‌شناسان و مشاوران می‌تواند راه‌حل مناسبی باشد.