آشتی با یار مهربان

با این حال اما برای آنهایی که عاشق کتاب و کتابخوانی هستند، این هفته هم غنیمتی است.

همین 7 روز که بیشتر از همیشه کتاب‌ها و پدیدآورندگان آنها مورد توجه قرار می‌گیرند و تا دلتان بخواهد از آنها گفته می‌شود.

کتاب‌ها اشیای عجیب و غریبی هستند تا توی قفسه کتابخانه‌اند ساکت و آرام سر جایشان نشسته‌اند، اما همین که آنها را برمی‌داری و ورق می‌زنی و می‌خوانی تازه می‌فهمی که چه دنیایی در دل این کتاب‌ها جا‌خوش کرده است.

مثلا همین شاهنامه را در نظر بگیر، همین شاهنامه تا زمانی که بسته است، ساکت و آرام است اما باز که می‌شود و سطر به سطر که می‌خوانی‌اش جوش و خروشی در ذهن تو به وجود می‌آورد که نگو و نپرس.

مجموعه‌های شعر هم همین حال و روز را دارند، آنها آرام و بی‌صدا گوشه‌ای ایستاده‌اند، اما بازشان که می‌کنی تو را همراه خودشان به سفری می‌برند که درکش راحت است و بازگویی‌اش سخت.

کسانی که یکبار این تجربه‌ها را از سر گذرانده باشند تا آخر عمر نمی‌توانند بدون کتاب و کتاب خواندن و پرسه زدن در لابه‌لای کاغذهای صحافی شده زندگی کنند، اما آنهایی که با این تجربه آشنا نیستند هیچ وقت نمی‌توانند بفهمند که چقدر می‌شود از خواندن یک رمان یا یک مجموعه شعر و حتی یک کتاب تاریخی لذت برد.

شاید به همین خاطر است که خیلی از دست‌اندرکاران نشر معتقدند که باید آشنایی با کتاب و کتابخوانی را از سن پایین آغاز کرد و از کودکی با کتاب و کتابخوانی انس گرفت وگرنه در دوران میانسالی که دیگر وقت انس گرفتن با کتاب و کتابخوانی نیست.

نمی‌دانم شمایی که این نوشته را می‌خوانید اهل کتاب و کتابخوانی هستید یا نه؟ اما می‌خواهم این بار از همه شما خواهش کنم که حداقل هفته‌ای یک کتاب بخوانید اگر ضرر کردید از این کار دست بکشد و اگر ضرر نکردید که می‌توانید به این کار ادامه بدهید، این هفته شاید بهترین هفته باشد برای شروع کتابخوانی آن هم به صورت جدی.