هنرمندان پیشگامان سیاست

هنرمندان هر سرزمین، از جمله افرادی هستند که به واسطه ذوق و هوش هنری و درک صحیح از محیط و نگاه تیزبینانه به رفتارهای اجتماعی، همواره آینده را دقیق‌تر از دیگران به تصویر کشیده و به عنوان بخشی از نخبگان هر جامعه، اگر چه در زمان‌هایی مورد بی‌مهری قرار می‌‌گیرند.

کد خبر: ۲۸۰۸۴۸

لیکن براساس ذهن خلاق خویش تحلیلی نزدیک‌تر به حقیقت از سرانجام فرآیندهای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و ... ارائه می‌‌دهند.

چه بسا که در بسیاری از وقایع و حوادث روزگار، هنرمندان و نویسندگان و مرتبطان با حوزه فرهنگ همواره در این بخش پیشگام‌تر از اهل سیاست بوده‌اند و تنها به دلیل غربتی که همیشه دامن‌گیر اصحاب فرهنگ و هنر بوده است ناخواسته از عرصه تاریخ حذف شده‌اند!

این مقدمه کوتاه بهانه‌ای بود برای گشایش پنجره‌ای جدید و راهیابی به راهکاری عملی برای خروج جامعه هنری و حتی سیاسی از انفعالی که پس از انتخابات ریاست‌جمهوری و به واسطه رویدادهای تلخ روزها و ماه‌های اخیر، اصطلاحا در میان برخی فعالان حاکم شده و سخنان مجید مجیدی، فیلمساز کشورمان در نشست صمیمی روز سه‌ شنبه اهالی هنر با مقام معظم رهبری نیز مؤید آن است.

اگر چه بغض و اشک مجیدی همراه با گله‌های وی نزد رهبری، در جایگاه خود محل بحث و تامل است لیکن حضور وی و سایر سینماگران هم رای ایشان به رغم صدور انواع بیانیه‌ها، دست‌نوشته‌ها و اظهار نظرات تند و بی‌پروا که در برخی مواقع حاکی از عصبانیت این دسته از دوستان بود، نشانی از درایت، دلسوزی و تصمیم مدبرانه‌ای بود که شاید در طول این مدت انتظار آن از مردان سیاست بیشتر می‌رفت تا اهالی فرهنگ و هنر! رجوع به پیشگاه مقام معظم رهبری به عنوان بالاترین شخصیت کشور حتی برای گله‌گذاری از وضعیت موجود جامعه و ذکر معایب و اشکالات از روند اجرایی بسیاری از نهادها و دستگاه‌های دولتی، در حکومت شیعی امری تحسین برانگیز است که نمونه‌ای صریح و واضح از آن را جامعه هنری در نشست اخیر شاهد بودند.

به نظر می‌رسد مجیدی برخلاف رهبران سیاسی تشنج‌های اخیر که به رغم توصیه‌های موکد مقام معظم رهبری همچنان در تهییج افکار عمومی به انحاء مختلف تلاش می‌کنند و بدون منطق و استدلال راه را برای فتنه‌آفرینی‌ها و دشمنان قسم خورده اسلام و انقلاب هموار می‌سازند، راه درست را در طرح مستقیم دیدگاه‌های اعتراضی خود نزد مقام معظم رهبری و کمک طلبیدن از ایشان برای ارائه راهکار و رهنمود یافته است.

او به خوبی درک نموده است که اگر چه برخی بداخلاقی‌ها و رفتارهای ناپسند و عجولانه، طعم شیرین حضور میلیونی مردم در انتخابات را به کام همه اقشار جامعه تلخ نمود ولیکن جامعه هنری به عنوان نخبگان پیشروجامعه اسلامی ایران می‌تواند با رفع معایب و معضلات موجود، با تزریق نشاط و پویایی، از رخوت و به تعبیر مجیدی «حال بد» گریخت و در جهت تقویت وحدت ملی گام برداشت.

فراموش نکنیم که نشست اخیر در حالی برگزار شد که التهابات جامعه هنری طی چند ماه اخیر به‌وضوح بروز داده شده و اختلافات سلیقه‌ای و به عبارتی حزبی میان هنرمندان آن هم با در نظر گرفتن روحیه حساس و شکننده این دسته از مردم در اوج خود به سر می‌برد.

نشستی که به‌رغم اختلافات مذکور با حضور هنرمندان دلسوز نظام و انقلاب برگزار شد و به دور از برداشت‌‌های افراطی از طیف‌های مختلف سیاسی، لطافتی نهفته در خود داشت که اگر آن را بی‌سابقه بدانیم سخن به گزاف نگفته‌ایم. هنرمندان بار دیگر ثابت کردند که برای حفظ ایران اسلامی باید حکیمانه رفتار کرد تا فرصت‌طلبی‌ها مهار شود.