مخالفت با هنرمندان

 فاصله افطار تا نیمه‌شب اوج برنامه‌های نمایشی سیماست. در چنین فضایی کمتر کسی تمایل دارد تا برای تماشای فیلم به سینما برود. شاید این مساله یکی از پیش فرض‌هایی بود که سبب شد تا طرح اکران فیلم از افطار تا سحر از سوی مدیر چند پردیس سینمایی به اداره اماکن نیروی انتظامی ارائه شود. این طرح در 10 روز اجرای آن با استقبال مخاطبان سینما مواجه شد و از این نظر فضای این ایام را به جشن و شادی نزدیک‌تر کرد، اما روزهای گذشته خبرهایی روی سایت‌های خبری منتشر شد که از مخالفت اداره اماکن با اجرای این طرح خبر می‌داد.

نکته جالب توجه این بود که روز گذشته در پی انتشار خبر توقف اجرای این طرح، به جای آن‌که وزارتخانه بی‌وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پی تعامل با مسوولان نیروی انتظامی باشد و درصدد کسب راه‌حلی برای ادامه اجرای این طرح باشد، از موضعی وارد بحث شد که انگار خود یکی از مخالفان این طرح است و در بخشی از اظهار نظر مطرح شده در این زمینه آمده است: «به نظر می‌رسد که این موافقت اصلا اخذ نشده و شاید این کار را بتوان به نوعی اقدام خودسرانه تلقی کرد که قطعا با بررسی‌های بیشتر صحت این موضوعات مشخص خواهد شد.» جالب توجه است که این اظهار نظر از سوی کارشناس‌ مسوول امور توزیع و نمایش اداره نظارت و ارزشیابی مطرح شده است. وقتی کمی درباره این خبر کنجکاوی می‌کنم متوجه می‌شوم که چند ماهی است محمود اربابی، مدیر کل اداره نظارت و ارزشیابی وزارت ارشاد استعفاء داده و در جایی دیگر مشغول به کار شده است، اما جالب است که روابط عمومی معاونت سینمایی که خبرهای کم ارزش را پوشش می‌دهد، خبر چنین جابه‌جایی مهمی را اساسا اعلام نکرده و حالا کار به جایی رسیده که به جای مدیر کل این اداره، یک کارشناس در خصوص این طرح اعلام نظر کند.

خبرگزاری فارس روز گذشته به نقل از مدیر سینما آزادی در خصوص اجرای این طرح نوشته بود: «در 10 روز اجرای این طرح پلیس تهران و اهالی سینما هر دو کارنامه‌های درخشانی از خود نشان دادند و امیدواریم از این تاریخ تا ماه رمضان سال آینده پشت درهای بسته تصمیم‌گیران، تصمیم‌های بهتر و منطقی در زمینه این طرح‌ها گرفته شود و در آینده با برنامه‌ای قوی‌تر به استقبال ماه رمضان برویم.»

در این جمله حرف و سخن پیچیده‌ای مطرح نشده که نیاز به تفسیر داشته باشد. مساله مهم این است که در این سال‌ها هر زمان که هنرمندان به پشتیبانی و حمایت مسوولان سینمایی نیاز داشتند، دسترسی به مدیران غیر ممکن بوده است و گاه خود مدیران یک پای مخالفت با هنرمندان بوده‌اند. شاید بتوان امیدوار بود که وزیر جدید در چنین موقعیت‌هایی پشتیبان هنرمندان باشد تا با حرکت‌هایی نو و بدیع فعالیت‌هایی موثر صورت گیرد.

رضا استادی