تنهایی‌های یک آدم متفاوت

در مقدمه کتاب آمده: «شهرت، تنهایی را می‌دزدد. همه‌جا نگاهت می‌کنند. همه‌جا با تو هستند. زیر ذره‌بین هستی. فقط در خانه می‌شود تنها بود؛ اگر تلفن‌های علاقه‌مندان بگذارند! در خانه هم باید همیشه پرده‌ها کشیده باشد. همسایه علاقه‌مند هم زیاد است. من هم مثل هر آدم دیگری تنهایی می‌خواهم. من هم به تنهایی نیاز دارم.»

اما از آنجا که هر چیز بازیگری مثل کیانیان با بقیه هم صنفانش باید تفاوت داشته باشد، در ادامه این مقدمه آورده: «اما بازیگری در هر شکلش تنهایی ندارد. بازیگر، پشت صحنه و روی صحنه همیشه با عده‌ای دم‌خور است. تنها نیست... من در خیلی قلب‌ها، خانه‌ای دارم. هیچ‌وقت آواره نمی‌شوم. بی‌سرپناه نمی‌مانم. این همه قلب، این همه خون، این همه تپش. این ‌همه عشق، این‌همه تنهایی و این ‌همه مردم. این‌ مردم نازنین.»

از تفاوت کیانیان با بقیه گفتم و فکر می‌کنم بخش زیادی از این تفاوت، به کارهای حاشیه‌ای و نامربوطش به بازیگری برمی‌گردد. همین است که تا حالا غیر از چند تا کتاب دیگری که درباره بازیگری منتشر کرده، از مجسمه‌های چوبی‌اش و از عکس‌های عجیب و غریبش از طبیعت هم نمایشگاه گذاشته. او این روزها در یک اپیزود از سریال جدید پوراحمد بازی می‌کند و بزودی هم تمرین‌های نمایش «مردی برای تمام فصول» بهمن فرمان آرا را شروع می‌کند. به نظر شما خواندن داستانک‌های این آدم متفاوت جذاب نیست؟