آقای مایلی‌کهن، کمی آرام

در حقیقت این‌که محیط فوتبال ایران پاک و منزه از هرگونه آلودگی و کژی باشد، آرزویی است که خیلی سال است به دنبال آن هستیم و همه نیز به نوعی در تلاش هستند که فرهنگ رفتاری سالم و قابل دفاعی را بر فوتبال ساری و جاری ساخته، محیط آن را برای جوانان و نوجوانان این مرز و بوم قابل قبول سازند، اما همه اینها دلیلی نمی‌شود که مایلی‌کهن بخواهد خود را وارد مسائلی سازد که به او به صورت مستقیم ربط پیدا نمی‌کند و به لحاظ قانونی باید مرجع دیگری به آن بپردازد.

به‌طور طبیعی این‌که فیروز کریمی، سرمربی صبا به بازیکن تیمش توهین و از الفاظی استفاده کند که در شأن یک مربی نیست اصلا وارد نیست و در جای خود باید از سوی کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال مورد رسیدگی قرار گیرد تا شخصی که در جایگاه مربی، باید الگوی بازیکنان باشد مرتکب اعمالی نشود که از سوی همکارش به الفاظیبدترخوانده شود. بی‌شک این نوع رفتارها در فوتبال ما مطرود است و جامعه ورزش و مردم خوب کشور نیز به هیچ وجه آن را بر نمی‌تابند، اما همه اینها نیز باعث نمی‌شود محمد مایلی‌کهن جریان بازی را رها ساخته، با فیروز کریمی وارد جر و بحثی شود که در نهایت منجر به اخراج هر دوی آنها از زمین مسابقه شود.

همان‌طور که اشاره رفت، فوتبال کمیته انضباطی دارد که نمی‌خواهد هیچ چیز از چشمانش دور بماند و به‌طور مسلم مجتبی شریفی که روی اخلاق مدارشدن فوتبال و عوامل تاثیرگذار آن تاکید دارد، بسادگی از کنار چنین مسائلی عبور نمی‌کند.

بنابراین همان‌طور که نوع رفتار و گویش‌های کریمی را رد می‌کنیم، از محمد مایلی‌کهن نیز انتظار خیلی از برخوردها را نداریم. هر کس می‌خواهد دست به اصلاح بزند، باید ابتدا خود رفتاری متین و اخلاقی داشته باشد و پیش از آن‌که مساله‌ای ثابت نشده است، اتهامی را متوجه دیگران نسازد تا مثل امروز مدیران صبا مقابلش جبهه نگیرند و شکایتش را نزد کمیته انضباطی نبرند.

مخلص کلام این‌که محمد مایلی‌کهن با این وضعیت و شرایط عصبی، سلامت خود را نیز به خطر خواهد انداخت و خوب است، حالا که لیگ به پایان رسیده و تیمش نیز در جام حذفی بازی ندارد، برای مدتی هم که شده از محیط فوتبال دور شود تا با آرامش بیشتری آماده بازگشت به جامعه فوتبال شود.