میلیاردر عقب نشینی می‌کند

در لیگ که ناکام شده، در جام حذفی شرایطش اگر و مگر است و در لیگ آسیا نیز که به بزرگ‌ترین شکست خود در طول تاریخ حیاتش تن داده است. شاید وقتی بایرن مونیخ دو هفته پیش مقابل بارسلونا و در بازی رفت تحقیر شد و در یک نیمه 4 گل خورد، جملگی کارشناسان با توجه به قدرت تهاجمی‌ یاران گواردیولا و ضعف مفرط تیم ژرمن، این نتیجه را زیاد عجیب ندانستند؛ اما شکست پرسپولیس از الغرافه تحقیرکننده است. هر چند شاید مدیران پرسپولیس که میز مدیریتی خود را در خطر می‌بینند از بیان این مساله ناراحت و دلخور شوند، اما قضیه آنقدر شور شده که صدای خان نیز در آمده است . عباس انصاری‌فرد که چنین به نظر می‌رسد مدیریتش نیم بند است و اختیار تمام و کمال ندارد، به فارس گفته است: این شکست برای باشگاه بزرگ پرسپولیس فاجعه است .

در حقیقت او نیز که از جمله پیشکسوتان مدیریتی باشگاه سرخ‌هاست، نیک می‌داند هیچ‌گاه پرسپولیس چنین حقیر نشده بود؛ آن هم مقابل یک تیم عربی! جالب آن‌که نلو وینگادا نیز که اعتبار فوتبالی‌اش با این نتایج سوال برانگیز و حقیرانه، خدشه‌دار شده، به سخن آمده و می‌گوید: این شکست برای من هم شرم‌آور است.

اما براستی این شرم آوری چه دردی را از پرسپولیس دوا می‌کند. مشکل پرسپولیس این است که قدر سرمایه‌های تیمی‌اش را نمی‌داند و وینگادا در این زمینه مقصر اصلی است و کارش جای دفاع ندارد. کسی که به طور طبیعی و بعد از گذشت هفته‌ها از آمدنش به مجموعه پرسپولیس باید رد پایی روشن از خود بر جای می‌گذاشت اما تا به امروز نه تنها چنین نکرده، بلکه چندین مهره سرخ‌ها را نیز نیمکت‌نشین صرف کرده است تا پرسپولیس که به نسبت فصل قبل، از وجود مهره‌هایی کارآمدتر سود می‌جوید، چنین دچار افت شده و از شیر بودنش، سایه‌ای بیش همراه نداشته باشد. براستی باید گفت چرا نباید در ضعف مفرط دفاع پرسپولیس، بازیکنی دونده و انرژیک چون فرانک آتسو در ترکیب تیم مورد استفاده قرار گیرد و یا بازیکنانی چون محمد منصوری و حسین بادامکی در تهران بمانند و در این شرایط بهادر عبدی میداندار سرخ‌ها در میدان قطر شود؟ بی‌شک در این شرایط باید گفت که پرسپولیس شانس آورد که بیش از 5 گل نخورد!

بی‌انگیزگی چرا ؟

در شرایطی که به نظر می‌رسد ضعف‌های پرسپولیس عمقی‌تر از این حرف‌ها باشد که یک دلیل برای آن بتراشیم، افشین پیروانی مربی تیم که این فرصت را نیافت تا بعد از جدایی افشین قطبی، عهده‌دار هدایت تیم تا پایان فصل شود، بی‌انگیزگی بازیکنان را دلیل این ناکامی ‌عنوان کرده است. دلیلی که نمی‌تواند چندان وارد باشد مگر آن‌که آن را به این نکته ربط دهیم که تعدادی از بازیکنان دست به مبارزه منفی  زده و کمتر از حد خود نمایش می‌دهند.  در غیر این صورت چه انگیزه‌ای بالاتر از این‌که تیم نتیجه نگرفته در لیگ برتر، مملو از انگیزه و اشتیاق برای پیروزی در لیگ آسیا و تیم قطری باشد.

نتیجه تغییر و تحولات روزانه

واقعیت این است که حقایق را باید در جای دیگری جستجو کرد؛ جایی که مرکز فرماندهی تیم است و وزن فنی‌اش در حوزه مدیریتی بالا نیست. نگاهی به ترکیب هیات مدیره مشخص می‌سازد پرسپولیس از تصمیمات این ناحیه کم ضربه نخورده است.

جعفر کاشانی از پیشکسوتان پرسپولیس که در کابینه‌های قبلی حضور در هیات مدیره را تجربه کرده، در این زمینه به ایسنا می‌گوید: نتیجه تغییر و تحولات روزانه همین است. تیم پرسپولیس تیم بزرگی است و باید مدیرانش هم بزرگ باشند. وی در عین حال تصریح می‌کند که متاسفانه امروز این باشگاه به صورت یک تیم اداره می‌شود و جایی برای تفکرات علمی ‌و هدفمند در آن نیست.

هر چند که همین صحبت‌های کاشانی نیز به عنوان یک اهل فن صاحب تجربه، وافی و کافی است، اما از منظری دیگر باید صحبت‌های حمید درخشان را نیز وارد دانست که به ایسنا گفته است: فوتبال ایران در حال رکود است. شکست سنگین از الغرافه و ناکامی‌ دیگر نمایندگان ایران در لیگ آسیا، نشان از عقب رفت و ضعیف شدن فوتبال ایران به نسبت کشورهای منطقه است. همان طور که اشاره شد جدا از کلافگی مدیران ارشد ورزش از بابت این نتایج ضعیف فوتبالی، صبر میلیاردر سرخ‌ها نیز حسابی سر آمده تا در شرف جدایی از پرسپولیس باشد. بویژه آن‌که وضع استیل آذین نیز برای صعود به لیگ برتر چندان بد نیست.