شهید هشتاد ساله محراب

وی تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در زادگاهش گذراند و در سن 12 سالگی برای ادامه‌ تحصیل راهی اصفهان شد. وی دوران 10 ساله طلبگی خود در حوزه‌ علمیه اصفهان را با نهایت عسرت و مشقت اقتصادی گذراند و در این مدت دروس ادبیات و سطح فقه و اصول همچنین یک دوره درس خارج اصول را در محضر اساتید بنام این شهر آموخت.

رفته رفته با رسیدن عطاءالله اشرفی اصفهانی به سنین جوانی، وی احساس کرد که باید در سطوح بالاتری به تحصیلاتش ادامه دهد و از همین رو برای استفاده از محضر اساتید بزرگ حوزه علمیه قم در سن 22 سالگی رهسپار این شهر شد. مدرسه رضویه اولین جایی بود که اشرفی اصفهانی پس از ورود به قم در آنجا اقامت گزید و پس از مدت یک سال تحصیل در این محل به مدرسه‌ فیضیه رفت.

مرحوم آیت‌الله حائری، موسس حوزه علمیه قم از اولین اساتید شهید اشرفی اصفهانی بود و پس از وفات ایشان، به مدت 10 سال از محضر آیات ثلاث (مرحوم آیت‌الله حجت، مرحوم آیت‌الله صدر و مرحوم آیت‌الله حاج سیدمحمدتقی خوانساری) بهره گرفت.

آیت‌الله اشرفی اصفهانی بسیار مورد لطف و عنایت مرحوم آیت‌الله العظمی حاج سیدمحمدتقی خوانساری بود و در ایامی که شهید اشرفی اصفهانی شهریه متداولی نداشت مرحوم آیت‌الله خوانساری توسط آیت‌الله شهید صدوقی، مبلغی را به وی کمک می‌کرد. مقام علمی و معنوی عطاءالله اشرفی اصفهانی به حدی بود که در سن 40 سالگی توسط مرحوم آیت‌الله سیدمحمدتقی خوانساری برای وی گواهی اجتهاد صادر شد و 8 یا 9 اجازه اجتهاد نیز از علمای بزرگ همچون آیت‌الله فیض، آیت‌الله صدر، سیدابوالحسن اصفهانی و آیت‌الله بروجردی را دریافت کرد.

در سال 1342 با اوجگیری مبارزات علیه رژیم پهلوی، شهید اشرفی اصفهانی محوریت مبارزات در کرمانشاه را بر عهده داشت و ساواک به دلیل فعالیت‌های شهید سعی داشت تا وی را تبعید کند، اما به دلیل نفوذ شدید وی در میان مردم موفق به این کار نشد. به دنبال شهادت فرزند امام خمینی(ره)، همراه با دیگر علمای کرمانشاه دست به سازماندهی یک سری تحصن و راهپیمایی زد که اکثرا در مسجد آیت‌الله بروجردی برگزار می‌شد. زمانی که امام خمینی(ره)‌ از عراق به پاریس هجرت کرد، ماموران ساواک شهید اشرفی اصفهانی را دستگیر و شبانه به تهران منتقل کردند. پس از چند روز شکنجه در زندان کمیته شهربانی، به دلیل بیماری و ترس از شهادت آیت‌الله اشرفی اصفهانی و همچنین فشار علما و مردم، به ناچار ساواک وی را آزاد کرد.

پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، طی حکمی از سوی حضرت امام خمینی(ره) در سال 1358 به سمت امام جمعه کرمانشاه منصوب شد و از این تاریخ به بعد، سنگر نماز جمعه را به محلی جدید برای پاسداری از دستاوردهای نظام اسلامی و مبارزه با تمامی خطوط انحرافی تبدیل کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی با وجود بالا بودن سن در جبهه‌ها حاضر می‌شد و با رزمندگان اسلام ملاقات می‌کرد. شهید آیت‌الله اشرفی اصفهانی در تمامی این مدت اکثر خطبه‌هایش را به مسائل جنگ اختصاص داد و خود نیز شخصا لباس سپاه پوشید و در تیپ‌المهدی ثبت نام کرد. وی همچنین پس از شنیدن خبر آزادی خرمشهر به این شهر رفت و یک روز بعد در مسجد جامع خرمشهر همراه با رزمندگان اسلام نماز شکر بجا آورد.

آیت‌الله اشرفی اصفهانی در مصاحبه‌ای درخصوص شهید و شهادت چنین می‌گوید: «در اسلام مافوق مقام شهادت مقامی نداریم. ما تسلیم قضا و قدر الهی هستیم و لیکن امیدوار هستیم ما چهارمین شهید محراب باشیم و خداوند از ما بپذیرد و در آن حال اخلاصی هم باشد.»

23 مهرماه سال 1361 زمانی بود که شهید اشرفی اصفهانی به آرزویش رسید. یکی از عوامل منافقان با بستن نارنجکی به خود آیت‌الله اشرفی اصفهانی را که در سنگر نماز جمعه درحال دفاع از آرمان‌های انقلاب اسلامی بود حمله کرد و ایشان را به شهادت رساند.

شهید اشرفی اصفهانی دارای تالیفات و آثار متعددی در علوم اسلامی و مباحث اجتماعی است ازجمله این آثار می‌توان به کتاب‌هایی همچون مجمع‌الشتات فی‌ اصول الاعتقادات (7 جلد) در اصول عقاید و مباحث مختلف اسلامی، برهان قرآن در علوم و معارف قرآنی، خطبه‌های نماز جمعه کرمانشاه (2 جلد) در بیان مسائل اسلامی و اجتماعی و بررسی غیبت حضرت ولی عصر(عج) اشاره کرد.