پلیس‌های پیشکسوت اما ...

این که سردار احمدی‌مقدم علت تخلفات صورت گرفته را گزینش نامناسب نیروهای پلیس در سال‌های قبل می‌داند نمی‌تواند امری قطعی باشد؛ چرا که قبول درستی این مساله به معنی زیرسوال بردن کل سیستم در دوران فرماندهان سابق پلیس است ضمن آن که هیچ تضمینی نیز وجود ندارد که نیروهایی که هم‌اکنون گزینش می‌شوند سال‌های آینده در زمره متخلفان پلیس قرار نگیرند.

جدا از این، مساله تخلف نیروهای باسابقه پلیس که قطعا بازوهای قدرتمند امنیت کشور هستند، پیش از آن که مساله‌ای سازمانی باشد، امری اجتماعی تلقی می‌شود. اندکی باریک‌بینی در زندگی نیروهای پلیس نشان می‌دهد که شرایط سخت و فرسوده‌کننده کاری آنان به همراه حقوق و مزایای نامتناسب و در کنار آن سختی کار، عاملی است تا برخی از آنان به دنبال راه‌های دیگری برای تامین هزینه‌ها و بهتر ساختن شرایط زندگی بروند. هرچند که این شیوه کسب درآمد مورد تایید هیچ شخص یا گروهی نیست. اما این که سردار احمدی‌مقدم اعلام کرده است تنها 8/1 درصد تخلفات را ماموران باسابقه کمتر از 5 سال انجام می‌دهند، علاوه بر این که می‌تواند به معنای انجام گزینش‌های بهتر در سال‌های اخیر باشد، یک نکته را نیز به ذهن می‌آورد.

بیش از 5 سال است که نیروی انتظامی نیروهای خود را به دو شیوه استخدام می‌کند، گروه نخست آنانی هستند که از طریق آزمون ورودی وارد دانشگاه پلیس می‌شوند و از همان ابتدا به استخدام دولت درمی‌آیند و گروه دوم دانش‌آموختگان خارج از سیستم پلیس هستند که با عنوان «فراگیر» به مدت 5 سال به صورت قراردادی مشغول به کار می‌شوند. این نکته می‌‌تواند نشانگر آن باشد که ماموران باسابقه کمتر از 5 سال به این خاطر مرتکب خلاف کمتری می‌شوند که همواره نگران تمدید نشدن قراردادهای خود هستند. این سخنان به معنی نادیده گرفتن خدمات شبانه‌روزی نیروهای پلیس نیست. آیا تاکنون به این اندیشیده شده است که تخلف کردن ماموران پلیس نشانه چیزی جز ضعف سیستم نظارت و آموختن گریزگاه‌های قانونی در گذر زمان نیست؟