اعتراض

این حکایت، حکایت دو روز پیش وزیر محترم اقتصاد جناب آقای دکتر شمس‌الدین حسینی است ، ایشان دوشنبه همین هفته یعنی پریروز به بورس اوراق بهادار تشریف بردند تا سامانه جدید معاملات الکترونیک بازار سرمایه را افتتاح کنند.

 این افتتاح به خوبی و خوشی و با کلی نطق و مصاحبه و دوربین و خبرنگارو غیره داشت تمام می‌شد که آقای وزیر هنگام خروج با عده‌ای سهامدار متضرر عصبانی سینه به سینه شدند.

این  افراد  با احاطه آقای حسینی خواهان ایفای نقش دولت در جلوگیری از افت شاخص بورس - که در 2 ماه اخیر تحت تاثیر بحران جهانی اقتصاد شدت گرفته - بودند و ظاهرا قول‌های کلی جناب وزیر راضیشان نکرده بود. به گفته این ضرردیدگان، دولت با این که می‌داند بحران جهانی اثرات خود را بر قیمت مواد اولیه‌ای چون سیمان، پتروشیمی و فولاد بر جای گذاشته و فروش شرکت‌های تولیدکننده این کالاها را - که حجم عمده‌ای از سهام بورس را تشکیل می‌دهد -  بشدت کاهش داده، اما هیچ اقدام مشخصی نکرده و حتی علی‌رغم درخواست‌های مکرر، نه‌تنها به قول خود مبنی بر تزریق 300 میلیارد تومان نقدینگی به بورس عمل نکرده؛ بلکه تعرفه واردات این کالاها به کشور که بیشتر چینی هستند را هم افزایش نداده است.

در نتیجه بسیاری از شرکت‌های بورسی پتروشیمی، فولاد، سیمان و غیره با دامپینگ برادران چینی  در حال کاهش فروش و افت شدید ارزش سهام و پیش‌بینی سود هستند و این ضرر را مستقیما به سهامداران منتقل می‌کنند.

متضرران با هیاهو از وزیر خواستند تا بایستد و شخصا بگوید که چگونه می‌خواهد از شرکت‌های بورسی حمایت کند؛ اما نایستادن یا عدم امکان ماندن آقای حسینی، آتش عصبانیت فعالان بورسی را تندتر  کرد! اما آقای وزیر سرانجام و بسختی  از تالار حافظ خارج شد تا تلخی این ماجرای کم‌سابقه را در کام خود حس کند.

با این حال حتی همین  اعتراض  نیز سرانجام پاسخ این پرسش را مشخص نکرد که دولت چگونه و چطور می‌خواهد جلوی بیشتر ضرر دیدن سرمایه‌گذاران بورس را بگیرد. فکر نمی‌کنید بهتر بود وقت آقای حسینی به جای افتتاح سامانه جدید معاملاتی ، صرف رسیدگی به ضرر نبض اقتصاد کشور می‌شد؟...

سید علی دوستی موسوی