چه بر سر ما خواهد آمد؟

در حالی که هیچ فاجعه‌ای بزرگتر از فاجعه بیت‌المقدس و آنچه که بر سر آن می‌آید، وجود ندارد؛ اما گویی همه‌ این فریاد‌ها آب در هاون کوبیدن است! تعجب من از این است که چرا بیت‌المقدس ما، نور چشم ما که باید نور چشم تمام رهبران ما در جهان عرب و اسلام باشد، امروز صحنه‌ای برای شهرک‌سازی‌، یهودی‌سازی و نابودی مقدسات‌مان شده است! مقدساتی که در طول تاریخ با جان خود آن را حفظ کرده‌ایم؛  بسیاری از خانه‌ها در بیت‌المقدس بویژه در بخش قدیمی آن در آستانه نابودی است. آیا رهبران فلسطینی‌ها و رهبران ما در جهان عرب و اسلام نمی‌توانند مانع این همه تخریب و نابودی شوند و به شهروندان بیت‌المقدس کمک کنند که خانه‌هایشان را بازسازی کنند؟!

براساس آمار‌‌های وزارت داخلی اسرائیل، توقیف کارت شناسایی ساکنان فلسطینی بیت‌المقدس در 3 سال اخیر به بالاترین حد خود رسیده است. این شهروندان ناگزیر به ترک خانه‌هایشان شده‌اند. این تاکتیک زیرکانه‌ای است که اسرائیل برای یهودی‌سازی بیت‌المقدس پیاده کرده است تا شهروندان را وادار به مهاجرت از بیت‌المقدس ‌کند. هزاران کودک فلسطینی از نعمت تحصیل در بیت‌المقدس شرقی به علت کمبود مدارس دولتی محرومند. مجمع حقوق شهروندان در اراضی اشغالی اعلام کرده است تنها نیمی از کودکان فلسطینی می‌توانند به مدارس دولتی بروند و بقیه مجبورند به مدارس خصوصی بروند که هزینه‌‌های بسیار بالایی دارد. این در حالی است که حدود 67 درصد از خانواده‌‌های فلسطینی در بیت‌المقدس زیر خط فقر هستند.

این جمعیت اعلام کرده است: ما برای اسرائیلی‌ها تبدیل به مهره‌‌های شطرنجی شده‌ایم که آنها هر طور  بخواهند ما را می‌چینند، مثل مهره‌‌های شطرنج ما را از این خانه برمی‌دارند و در جای دیگر می‌گذارند؛ اما چه کسانی پیروز خواهند شد و چه کسانی شکست خواهند خورد؟ ما چطور به این مرحله رسیدیم؟ متاسفانه علت این همه بدبختی خودمان هستیم؛ بله اختلافات! این اختلافات است که ما را ضعیف ساخته‌ و ناتوان از هرگونه تلاش دسته‌جمعی نموده‌اند اگر این گونه پیش برویم، چه بر سر ما خواهد آمد؟ سرنوشت این ملت قربانی شده چه خواهد بود؟ ما مساله اصلی یعنی وطن، عزت و شرافتمان را فراموش کرده‌ایم، ما به دنبال حفظ کرسی و پست خود هستیم. رهبران فلسطینی باید نقش واقعی خود را ایفا کنند. اگر به بازی بر سر پست و مقام ادامه دهیم، سرنوشت‌مان این خواهد بود که یا باید اشغالگران را بپذیریم و یا دست به مهاجرتی دیگر بزنیم و آن زمان هرگز از سوی هیچ کشوری مورد احترام نخواهیم بود؛ چون ما از تجربیات گذشته درس نگرفته‌ایم. رهبران فتح و حماس باید به سوی ملت بازگردند. این ملت باید حرفشان را بزنند، این ملت هستند که می‌توانند اختلافات‌شان را حل کنند، نه هیچ کشور دیگر و نه هیچ میانجیگر عرب و غیرعرب. در واقع ادامه این وضع ملت را به نابودی و فنا می‌کشاند.

* نویسنده عرب  /  منبع: مرکز اطلاع‌رسانی فلسطین‌

متن کامل را در جام‌جم آنلاین بخوانید