چهرههای دور
مایکل کین
این بازیگر کهنهکار سینما که 14 مارس 1933 در شهر لندن به دنیا آمده است، با دریافت لقب «سر» در حال حاضر یکی از معدود چهرههای کلاسیک عالم سینما و تئاتر است که زنده است و به بازی در فیلمهای سینمایی ادامه میدهد. همبازی هیت لجر و کریستین بل در «شوالیه تاریکی»، فرزند یک باربر ساده لندنی است.
بازی در نمایش «زولو» (1964) موفقیت بینالمللی فراوانی برایش به ارمغان آورد. قصه نمایش درباره نبرد سربازان انگلیسی و اهالی آفریقای جنوبی در قرن نوزدهم بود. در نمایش فوق کین نقش یک افسر آریستوکرات انگلیسی را بازی کرد. «آلفی» (1966) از اولین کارهای سینماییاش است که باعث موفقیت بیشتر او شد. پس از آن، کین در یک دو جین فیلم پرفروش و موفق انگلیسی ظاهر شد. در این ایام او هم در کارهای غیرمتعارف و هنری بازی کرد و هم در کارهای عامهپسند. سال 1975 بازی فوقالعادهای در کنار شون کانری در «مردی که میخواست سلطان باشد» ارائه کرد. برای «هانا و خواهرانش» (1986) اولین جایزه اسکار خود را پس از چند بار نامزدی گرفت. او دومین بار این جایزه را برای «قوانین خانه سدر» (1999) دریافت کرد. در تمام این سالها، همیشه بازیگر یکی از نقشهای اصلی و مهم فیلمهایی بود که بازی کرده است، هرچند که از دهه هشتاد به بعد، کمتر در نقش اول فیلمی ظاهر شده است.
خیلی دوست داشت نقش شغال تروریست را «روز شغال» (1973) فرد زینهمن بازی کند، ولی زینهمن گفت چنین نقش منفیای را نباید یک ستاره محبوب سینما بازی کند. از فیلمهای مطرح کین میتوان به «مونالیزا»، «صدای کوچک»، «پرها»، «کارتر را بگیرید»، «دختر شایسته»، «آستین پاورز» 1 و 2 و «آمریکایی آرام» اشاره کرد.
گفت و گو
