جنگ ستاره ها روی چمن‌

گروهA:  درام جمهوری چک‌

تیم اول این گروه قابل پیش‌بینی بود، اما برای معرفی تیم دوم پیش‌بینی یک اتفاق دراماتیک لازم بود، چون در غیر این صورت راهی برای صعود ترکیه به جمع 8 تیم برتر اروپا وجود نداشت. سوئیس و جمهوری چک که همان روز اول جام و در دیدار افتتاحیه به مصاف هم رفتند، می‌دانستند بازی آنها ابهامات این گروه را روشن می‌کند، چون بسیاری از کارشناسان سوئیس را تیم صعودکننده معرفی کرده بودند و برخی دیگر جمهوری چک را بعد از پرتغال تیم برتر گروه A می‌دانستند.

فاتح تریم یک روز قبل از شروع جام بود که به این تقسیم‌بندی کارشناسان واکنش نشان داد و گفت: ترکیه همیشه قابل احترام است. این هشدار من به کارل بروکنر و کوبی‌کان است تا زیاد به صعود از گروه امیدوار نباشند.

البته فردای روزی که تریم، این‌گونه برای رقبایش خط و نشان کشید، با انتقاد شدید کارشناسان ترکیه‌ای مواجه شد، چون تیم ملی پرتغال به راحتی آب خوردن، ترکیه را مغلوب کرد. احمد یاکین، منتقد ورزشی روزنامه حریت ترکیه بعد از شکست ترکیه مقابل پرتغال نوشت: تیم ناامیدکننده‌ای داشتیم. 2 گل خوردیم. 3 بار توپ به تیر دروازه‌مان برخورد کرد و چند بار هم با خوش‌شانسی تمام به بدشانسی پرتغالی‌ها خندیدیم تا در پایان بازی اول، بیشتر از این تحقیر نشویم.

بعد از شکست ترکیه مقابل پرتغال و پیروزی جمهوری چک مقابل سوئیس، خیلی‌ها تکلیف گروه A را روشن شده دانستند و پرتغال و جمهوری چک را تیم‌های صعودکننده از این گروه معرفی کردند، اما کارل بروکنر نظر دیگری داشت. نظری که همه را متعجب کرد: تیم من سوئیس را برد، اما حق ما در این بازی برد نبود. من از عملکرد بازیکنانم ناراضی‌ام و با این روند زیاد امیدوار نیستم که به مرحله دوم صعود کنیم!

بروکنر راست هم می‌گفت، چون سوئیس در بازی افتتاحیه نمایش بهتری داشت و حداقل شایسته کسب یک امتیاز بود، اما انگار قرار نبود تیم کوبی‌کان در این تورنمنت به حقش برسد.

سوئیس که در همان بازی افتتاحیه مهاجم سرشناس و مطرح خود الکساندر فرای را با بدشانسی تمام به علت مصدومیت از دست داد، در بازی دومش هم بد آورد و از گردونه رقابت‌ها خارج شد.

آنها در مقابل ترکیه شروعی خوبی داشتند و با گل یاکین از حریف پیش افتادند، اما این برتری فقط 25 دقیقه دوام آورد. چون ترک‌ها هم اولین گلشان را در جام سیزدهم دشت کردند. بدشانسی سوئیس هم از همین لحظه شروع شد، ‌آنها بع د از این که بازی مساوی شد، چندین و چند بار تا آستانه باز کردن دروازه ترکیه پیش رفتند، ولی در نهایت با گل دقیقه 90  توران با جام خداحافظی کردند. حذف زودهنگام یکی از 2 میزبان یورو 2008، فاتح تریم را حسابی ذوق‌زده کرد. او که قبل از بازی افتتاحیه به سوئیس و جمهوری چک هشدار داده بود، تیمش را دست‌کم نگیرند، یکی از آن 2 تیم را کنار زد تا وحشت را در دل جمهوری چک بیاندازد: تیم من تیم بزرگی است که تا آخرین ثانیه‌ها بازی را دنبال می‌کند. ما در دقیقه 92 به جام برگشتیم و حالا بی‌صبرانه منتظر بازی با تیم شکست‌خورده چک هستیم.

جمهوری چک یک ساعت قبل از بازی سوئیس و ترکیه با نتیجه ضعیف 3 بر یک مغلوب پرتغال شده بود تا تعادل میان شاگردان فاتح تریم و کارل بروکنر برقرار شود. 2 بازی، یک برد، یک باخت، 2 گل زده و 3 گل خورده.

ترکیه و جمهوری چک به این کارنامه یکسان فینال این گروه را برگزار کردند. فینالی که به یکی از دراماتیک‌ترین بازی‌های تاریخ جام ملت‌های اروپا مبدل شد.

ترک‌ها شروع بدی داشتند و خیلی زود تسلیم شدند، نیمه اول یک بر صفر به سود جمهوری چک.
دقایقی بعد از شروع نیمه‌دوم با تعلل خط دفاعی ترکیه، گل دوم سوئیس هم از راه رسید تا چکی‌ها از دقیقه 62 جشن و پایکوبی صعود را شروع کنند.

اما 30 دقیقه بعد نوبت به پایکوبی ترک‌ها رسید. آنها بازگشت خیره‌کننده‌ای داشتند و بازی 2 بر صفر باخته را 3 بر 2 بردند. سایت جام ملت‌های اروپا در آماری جالب توجه نوشت: این بزرگترین بازگشت تاریخ جام ملت‌ها بود. در طول 12 دوره گذشته این جام تاکنون اتفاق نیفتاده بود تیمی که 2 گل عقب است، در کمتر از 15 دقیقه 3 گل بزند. «این معجزه ترک بود.» فاتح‌ تریم هم که مثل تمام مردم ترکیه باشکوه‌ترین شب زندگی‌اش را پس از پیروزی مقابل جمهوری چک تجربه می‌کرد، ضمن تبریک این نتیجه به هموطنانش گفت: «برای به وجود آوردن شگفتی فقط کافی است زمان داشته باشید. ما تا دقیقه 87، بازی را باخته بودیم، اما برای جبران هنوز چند دقیقه فرصت بود و ما امیدورانه آن چند دقیقه را فشار آوردیم.»

ترکیه در دقیقه 75 توسط توران یکی از 2 گل خورده را جبران کرده بود، در دقیقه 87 و روی اشتباه مسلم پیتر چک، توسط نیها قهوه‌چی به گل تساوی رسید تا همه خودشان را برای تماشای ضربات پنالتی آماده کنند.

این نخستین بازی بود که یوفا قصد داشت تکلیف تیم صعودکننده را در شرایط برابر بودن امتیازات و گل‌های زده با ضربات پنالتی مشخص کند، اما این اتفاق نیفتاد، چون گل سوم ترکیه هم در دقیقه 89 توسط نیها به ثمر رسید.

بروکنر که کمتر تحت‌تاثیر نتایج فوتبال قرار می‌گیرد، آن شب برای اولین بار در عمرش با چشمانی خیس در کنفرانس مطبوعاتی حاضر شد تا همه را تحت‌تاثیر قرار دهد: «واقعا باور نمی‌کنم. ما بازی را برده بودیم و حتی می‌توانستیم گل سوم را هم به ترکیه بزنیم، اما به یکباره همه چیز رنگ عوض کرد. من نمی‌توانم این شکست را باور کنم.»

فوتبال روی بی‌رحمش را به جمهوری چک نشان داد تا کیلومترها آن‌طرف‌تر، در ترکیه مردم تا صبح از خوشحالی نخوابند.

گروه B: طلسم لئو بین هاکر پیر

پیش‌بینی تیم صعودکننده از این گروه کار چندان دشواری نبود. از همان روز اول همه می‌دانستند آلمان و کرواسی از این گروه بالا می‌آیند، چون لهستان و اتریش حتی یک بار هم رنگ جام ملت‌های اروپا را ندیده بودند.
البته این هم از خوش‌شانسی آلمان‌ها بود. آنها که همیشه به برخورداری از قرعه مناسب معروف هستند این بار هم در آسان‌ترین گروه جام ملت‌ها قرار گرفتند، چون لهستان و اتریش برای اولین بار بود که جواز بازی در جام ملت‌های اروپا را به دست می‌آوردند.

اما همین گروه آسان هم به شاگردان یواخیم لو کمک نکرد، صدرنشین شوند. آنها  شروع خوبی داشتند و لهستان را با 2 گل لوکاس پودولسکی بردند، پایان آنها  هم خوب بود چون در بازی مقابل اتریش با شوت زیبای بالاک پیروز از میدان بیرون آمدند، اما بازی حساس مقابل کرواسی همه معادلات این گروه را به هم زد. ژرمن‌ها بازی‌ای را که نباید می‌باختند، واگذار کردند تا در همان روز دوم مطمئن شوند سرگروه نخواهند شد.

کرواسی آن بازی را 2 بر یک از آلمان برد تا در مرحله یک چهارم نهایی از دست پرتغال فرار کند.
اسلووان بلیچ سرمربی کرواسی پس از پیروزی بر آلمان تیمش را یکی از مدعیان قهرمانی دانست و گفت: در فوتبال همیشه تیم برنده، تیم برتر میدان نیست، اما ما در مقابل آلمان هم برتر بودیم و هم برنده شدیم. قطعا یواخیم لو هم اعتراف خواهد کرد که تیمش در بازی با کرواسی شایسته پیروزی نبود.

همین طور هم شد. «لو» که قبل از بازی با کرواسی چهره مربی تیم مدعی اول قهرمانی جام را به خود گرفته بود، با حالتی مغموم به خبرنگاران گفت: «ما باختیم چون شایسته باخت بودیم. حالا هم باید تاوان این شکست را بدهیم چون مسیر برای ما دشوارتر شد.»

آلمانی که می‌توانست با غلبه بر کرواسی، بازی سومش را تشریفاتی کند و در یک چهارم نهایی به مصاف ترکیه برود، نه تنها مقابل اتریش تمام توانش را گذاشت که در مرحله حذفی هم در دیداری سنگین با پرتغال روبه‌رو شد.

کرواسی با شکست آلمان، مسیر پرتغال را هم دشوار کرد. اسکولاری که امید داشت شاگردانش در نیمه نهایی به مصاف آلمان بروند، مجبور شد 4 روز زودتر و در مرحله یک‌چهارم نهایی این شبه‌فینال بزرگ را برگزار کند؛ دیداری که در نهایت به شکست سنگین رونالدو و هم تیمی‌هایش انجامید.

اتفاق تعیین کننده گروه B، پنالتی بحث‌برانگیزی بود که داور  انگلیسی در آخرین ثانیه‌های بازی لهستان و اتریش گرفت. ساعاتی پس از شکست آلمان مقابل کرواسی در روز دوم، اتریش و لهستان با انگیزه پیروزی مقابل یکدیگر و زنده نگه داشتن امیدهای صعود به دور دوم به مصاف هم رفتند، اما هیچ کدام رنگ 3 امتیاز را به خود ندیدند.

لهستان در آن بازی ابتدا با گل آفساید  گوئرو از میزبان جام پیش افتاد، اما درست در ثانیه‌هایی که اتریشی‌ها خود را برای خداحافظی با جام آماده کرده بودند،هاوارد وب  به نشانه پنالتی در سوت خود دمید. صحنه؛ صحنه مشکوکی نبود. یک ارسال ساده روی دروازه لهستان و بعد هم اعلام ضربه پنالتی. وب معتقد است: «اعتراض‌ها بی‌مورد است. هیچ اتهامی هم به تیم داوری وارد نیست، چون اگر این گونه بود، گل آفساید لهستان هیچ گاه پذیرفته نمی‌شد. من فقط قانون را اجرا کردم. مدافع سوئیس پیراهن مهاجم اتریش را کشید و چشمان من نمی‌توانست به مغزم در مورد این صحنه دروغ بگوید. این صحنه همیشه پنالتی است حتی اگر دیگر داوران آن را ندیده بگیرند.»

آن پنالتی گل شد تا لهستان و اتریش که دومین بازی تاریخ فوتبالشان را در جام ملت‌های اروپا تجربه می‌کردند، طعم پیروزی را نچشند. پس از آن تساوی ناامیدکننده برای لهستانی‌ها، مردم این کشور بیشتر از طلسم نبردن لئوبین‌ هاکر حرف می‌زدند تا تصمیم بحث‌برانگیز و بودار داور. لئوبین‌ هاکر از سال 1990 تاکنون 8 بار در تورنمنت‌های معتبر روی نیمکت تیم‌های مختلف نشسته، اما حتی یک بار هم دست‌هایش را در پایان بازی‌ها به نشانه پیروزی بالا نبرده است.

او در جام جهانی 1990، 4 بازی روی نیمکت هلند بود که 3 تساوی و یک باخت حاصل کار شاگردانش بود. در جام جهانی 2006 هم با ترینیداد و توباگو 3 باخته شد و در یورو 2008 هم در بازی اولش همراه با لهستان به آلمان باخته بود. او در بازی با اتریش فقط چند ثانیه با شکستن این طلسم فاصله داشت، اما پنالتی اتریش همه چیز را خراب کرد تا لئوبین هاکر در پایان آن بازی بگوید: «این هم از طالع نحس من است. البته این بار داور انگلیسی باید جوابگوی احساسات مردم لهستان باشد، چون آن پنالتی یکی از تصمیمات طنز دنیای داوری بود!»

گروه C:مرگ خروس‌ها در گروه مرگ‌

سورپرایز جام سیزدهم گروه C همان گروه مرگ بود؛ ایتالیا، فرانسه، هلند و رومانی. قرعه آنقدر برای این 4 تیم بی‌رحم بود که سایت یورو 2008، این گروه را مرگ‌آورترین گروه تاریخ جام ملت‌های اروپا معرفی کرد.در این گروه، یکی از 3 مدعی بزرگ قهرمانی جام باید می‌مرد؛ رومانی هم پیش‌فرض حذف شده گروه بود. در نظرسنجی سایت یوفا برای دیگر تیم حذف شده گروه C هم قرعه به نام هلند افتاد.

البته جذابیت فوتبال همین است که حتی برای رقم خوردن نتایجش سرسوزنی به آرا و عقاید دوستدارانش توجه ندارد.

شگفتی‌های این گروه از همان بازی اول روز اول شروع شد؛ جایی که فرانسه و رومانی در مقابل هم به تساوی بدون گل رضایت دادند. دومنک عصبانی بود و ویکتور پیتوکا  خوشحال. «واقعا ناامیدکننده بودیم. با این همه ستاره چند 10 میلیون دلاری حتی یک بار هم نتوانستیم به شکل جدی دروازه رومانی را تهدید کنیم و حالا باید از دروازه‌بانمان تشکر کنیم که او هم دروازه‌اش را بسته نگه داشته است.»

و حالا دومین شگفتی؛ هلند 3 ایتالیا صفر!

نارنجی‌پوشان 30 سال بود که ایتالیا را نبرده بودند، اما به اندازه هر 10 سال یک گل به بوفون زدند تا به دونادونی بفهمانند دل بستن به آمار و ارقام ،کار مربیان فهیم نیست. سرمربی ایتالیا قبل از بازی با هلند گفته بود یکی از برتری‌های بزرگ ما مقابل هلند، پیشینه تاریخی 2 تیم است.

فان باستن که از دوستان صمیمی دونادونی به شمار می‌رود، بعد از آن که ایتالیا را آن گونه تحقیر کرد، گفت: فراموش نکنید که ما قهرمان جهان را برده‌ایم. من این پیروزی بزرگ را به تمام کسانی که در 30 سال اخیر،‌ همواره در‌ آرزوی تماشای شکست ایتالیا مقابل هلند بودند، تقدیم می‌کنم.

«ایتالیا رومانی را می‌برد، اما فرانسه  هلند غیرقابل پیش‌بینی است.» این حدس میشل پلاتینی در مورد بازی‌های روز دوم گروه C بود؛ حدسی که نیمه دوم آن به نوعی درست درآمد.

رومانی که پیش‌فرض حذف شده گروه مرگ بود، ایتالیا را هم متوقف کرد، اما این بار این‌ پیتوکا بود که از نتیجه ناراضی نبود. همه رومانیایی‌ها از آن پنالتی آدریان موتو عصبی بودند. آنها می‌توانستند قهرمان جهان را از جام خارج کنند، اما یک سوپر واکنش از بهترین گلر دنیا، باعث شد پنالتی دقیقه 83 موتو تبدیل به گل نشود و بازی با تساوی یک  یک خاتمه یابد.

و شگفتی‌ها همچنان ادامه داشت؛ هلند 4 - فرانسه یک! یوهان کرایوف که از بازی اول هلندی‌ها مقابل ایتالیا کلی انتقاد کرده بود و مارکوفان باستن را خوش‌شانس‌ترین مربی تاریخ کشورش نامیده بود، پس از پیروزی خیره‌کننده هلند مقابل فرانسه، حرفش را پس گرفت و با این جمله که  «این هلند از هلند رویایی سال 1988 هم رویایی‌تر است» از فان باستن عذرخواهی کرد. حالا دیگر هلند صدرنشین گروه مرگ شده بود و ناامیدی را می‌شد در چهره ریموند دومنک و روبرتو دونادونی دید اگر هلند با ذخیره‌هایش در روز سوم به رومانی می‌باخت، هم ایتالیا حذف می‌شد و هم فرانسه. این فرضیه درست از لحظه‌ای که بازی هلند و فرانسه تمام شد، ذهن دنیای فوتبال را به خود مشغول کرد. همه نگاه‌ها هم به مارکوفان باستن بود. او اگر می‌خواست تیمش بازنده باشد، دیگر کار برای فینالیست‌های جام جهانی 2006 تمام شده بود، اما مارکو که در دوران بازیگری‌اش هم یک فوتبالیست بزرگ بود، نشان داد حالا هم می‌تواند یک مربی بزرگ باشد. او در آستانه بازی با رومانی حرف جالبی زد: «نگرانی همکارانم را درک می‌کنم. تیم من صعود کرده و نتیجه بازی با رومانی برای ما اهمیت چندانی ندارد. من هم نمی‌توانم از تمام بازیکنان اصلی‌ام استفاده کنم، اما به دونادونی و دومنک قول می‌دهم، نمایش خوبی مقابل رومانی داشته باشیم و این تیم را متوقف کنیم».

و همین اتفاق هم افتاد. هلند بی‌انگیزه با 9 تغییر در مصاف رومانی با انگیزه رفت و به پاس روح جوانمردی فوتبال حریفش را با 2 گل شکست داد.

برای دومنکی که تیمش در همان 20 دقیقه نخست بازی با ایتالیا با مصدومیت ریبری، اخراج آبیدال و پنالتی پیرلو لت و پار شده بود، زیاد فرقی نمی‌کرد که رومانی، هلند را ببرد یا هلند، رومانی را. اما برای دونادونی که تا دقیقه 54 در استرس آن بازی بود، گل برتری هلندی‌ها خوشحال‌کننده‌ترین خبر ممکن بود.در ادامه هم ایتالیا گل دوم را به فرانسه زد و هم هلند 2 بر صفر از رومانی پیش افتاد تا قهرمان جهانی به شکلی باورنکردنی به جام برگردد و از گروهش صعود کند. دونادونی پس از پیروزی تیمش مقابل فرانسه اول از همه گفت: «از مارکو به خاطر بازی جوانمردانه تیمش تشکر می‌کنم. او کاری کرد که بسیاری از مربیان حرفه‌ای دنیا آن را انجام نمی‌دهند. حالا هم من و هم تمام مردم ایتالیا بیشتر از همیشه او را ستایش خواهیم کرد.»

گروه D: براوو هیدینک‌

اسپانیا همان شب اول میخ خود را کوبید و با پیروزی 4 بر یک مقابل روسیه همه را شگفت‌زده کرد. گاس هیدینک در پایان آن شکست تلخ با جسارت خاصی گفت: «این یک اتفاق نادر بود، چون تا به حال اتفاق نیفتاده بود که تیمهای من در تورنمنت‌های بزرگ این‌گونه مغلوب شوند. من به تیمم اطمینان دارم و تا آخرین بازی به صعود امیدوار خواهیم بود.»

آنها برای صعود باید با یونان و سوئد مبارزه می‌کردند و البته در پایان شب اول می‌شد حدس زد که بازی آخر گروه میان سوئد و روسیه چقدر حساس خواهد بود.وایکینگها، پس از پیروزی مقابل یونان، در آخرین ثانیه بازی با اسپانیا مغلوب بغل پای «دیویدویا» شدند تا گاس هیدینگ امیدوارتر از همیشه به بازی با سوئد فکر کند.در این گروه مدافع عنوان قهرمانی، یعنی یونان یک زنگ تفریح واقعی بود تا اتوره‌‌هاگل بفهمد نمی‌تواند یک اسطوره ابدی برای مردم آتن باشد.یونان هر 3 بازی‌اش را باخت تا برای اولین‌بار مدافع عنوان قهرمانی جام‌ملت‌های اروپا، ضعیف‌ترین تیم دور دوم لقب گیرد.

اما گروه D هم یک فینال مهیج داشت، مصاف روسیه و سوئد برای صعود از این گروه. این تقابل از یک جهت جالب‌توجه بود و آن این‌که قرار بود جوان‌ترین تیم جام به مصاف پیرترین تیم جام برود. برنده نهایی تیم جوان‌تر بود. روسیه که حذف‌کننده انگلستان در مرحله مقدماتی یورو 2008 بود، در شبی که می‌توانست حداقل 4 بار دروازه سوئد را باز کند، 2 گل به این تیم زد تا ثابت کند برای حضور در یورو شایستگی‌های بالایی دارد. گاس هیدینک پس از صعود با شکوه تیمش به جمع 8 تیم برتر اروپا گفت:‌ می‌دانم که امشب انگلیسی‌ها هم از پیروزی ما خوشحال هستند.آنها اگر نتوانستند به جام ملت‌های اروپا صعود کنند، در عوض به تیمی باختند که شایسته حضور در یورو هست. ما سوئدی را بردیم که همیشه یک حریف جدی برای انگلیس بوده و حالا هم می‌خواهیم کارهای بزرگتری انجام دهیم».

شعارهای یورویی‌

یکی از حامیان مالی جام ملت‌های اروپا، به هریک از 16 تیم حاضر در رقابت‌ها، یک دستگاه اتوبوس اهدا کرده است. مسوولان هر تیم با سلایق و عقایدشان این وسیله را رنگ‌آمیزی و شعاری مخصوص به خود را با حروف درشت روی آن حک کرده‌اند.

اتریش: فقط با همدیگر می‌توانیم پیروز شویم.

کرواسی: با یکدیگر و همراه هواداران، پیش به سوی فتح جام.

جمهوری‌چک: پیش به سوی پیروزی و پیش به سوی تحقق آرزوهای مردم کشورمان.

فرانسه: با یکدیگر زندگی کنیم، با یکدیگر جشن بگیریم.

آلمان: آلمان یک تیم، یک هدف.

یونان: یک تیم، یک رویا.

هلند: یک تیم، یک روح، با یکدیگر نارنجی هستیم.

ایتالیا: آسمان همیشه لاجوردی است.

لهستان: فقط ورزش و تفریح خوب مهم است.

پرتغال: اراده پیروزی انگیزه این مربی است.

رومانی: رومانی به تو افتخار می‌کنیم و تو را دوست داریم.

روسیه: تمام روسیه برای یک هدف؛ روسیه به فرزندانش افتخار می‌کند.

اسپانیا: هر اتفاقی بیفتد، اسپانیا همیشه هست.

سوئد: تیم سوئد بهترینه.

سوئیس: مقصد نهایی، وین.

ترکیه: آیا این اتوبوس می‌تواند مشتاقان ترکیه را سوار کند؟

فینال در ورزشگاه بدون جایگاه‌

هرچند «ارنست هاپل» مربی بزرگ اتریشی زودتر از آن با دنیا وداع کرد که نسل‌ سومی‌های ما در حیاتش او را بشناسند ولی ورزشگاه 50 هزار نفری که در وین به نامش ساخته شد بزرگ‌ترین ورزشگاه و میزبان فینال این دوره از جام ملت‌های اروپاست. دوره‌ای که با میزبانی مشترک 2 کشور اتریش و سوئیس برگزار می‌شود (سیزدهمین دوره)‌.

شاید مروری بر امکانات و موقعیت‌ این ورزشگاه بدون جایگاه خالی از لطف نباشد.ارنست هاپل، یکی از نام‌آورترین ورزشکاران کشور اتریش است. او در سال 1954 با تیم اتریش به مقام سوم جام جهانی رسید ولی موفقیت‌های اصلی هاپل در مقام سرمربی تیم‌های مختلف باشگاهی و ملی اروپا بود. هاپل در سال 1970 با تیم هلندی فاینورد روتردام قهرمان جام باشگاه  های اروپا و جهان شد و یک بار نیز با تیم آلمانی هامبورگ به نایب‌قهرمانی باشگاه‌های اروپا دست یافت.هاپل در سال 1978 به عنوان سرمربی تیم ملی هلند نیز به نایب‌قهرمانی جام جهانی رسید. بیشتر مسابقه‌های جام ملت‌های اروپا در اتریش و ازجمله بازی‌های گروه دوم و جدال حیثیتی بین اتریش و آلمان در روز 28 خرداد هم در همین ورزشگاه انجام می‌شود. 2 دیدار مرحله یک‌چهارم، یک بازی نیمه‌پایانی و همچنین فینال در «ارنست هاپل» برگزار خواهد شد.این ورزشگاه در یکی از زیباترین مناطق وین و در نزدیکی رود دانوب واقع شده است و برای این دوره مرمت و دارای امکانات جدید شده است و اتحادیه فوتبال اروپا، با دادن 5 ستاره، مدیرانش را دارای افتخار کرده است. مهم‌ترین ویژگی «ارنست هاپل» این است که برخلاف اغلب ورزشگاه‌های اروپا، دارای جایگاه مخصوص برای شخصیت‌های مهم نیست و به گفته مدیرانش این خصوصیت به فضای دوستانه آن کمک می‌کند.