تیم روث‌

کار بعدی‌اش را برای کارگردان بزرگ و معترض سینمای انگلیس مایک لی بازی کرد که «همین وقت‌ها» (1984) نام داشت و باز کاری تلویزیونی بود. اولین فیلم سینمایی‌اش یک درام سیاه به نام «هیت» (1984) است که توسط استفن فریزر کارگردانی شد.

بازی در نقش وینسنت ون‌گوگ نقاش در «وینسنت ویتو» ‌(1990) شهرت بیشتری برایش به ارمغان آورد.

در همین سال است که تیم روث راهی لس‌آ‌نجلس می‌شود و بازی‌اش مورد توجه کوئنتین تارانتینو قرار می‌گیرد. این فیلمساز یکی از نقش‌های اصلی «سگ‌های انباری» (1992) خود را به او می‌دهد. این فیلم او را به تماشاگران آمریکایی و بین‌المللی معرفی می‌کند.

بازی خوب روث باعث می‌شود تا تارانتینو دوباره از وی در فیلم «قصه‌های عامه‌پسند» (1994) خود استفاده کند. ایفای نقش منفی در درام تاریخی «راب روی» (1995) او را نامزد دریافت اسکار می‌کند. در «افسانه پیانیست» (1998) جوزپه تورناتوره نقش غیرمتعارفی را به عهده می‌گیرد و یک سال بعد خودش در پشت دوربین قرار گرفته و اولین فیلم سینمایی‌اش «منطقه جنگی» را کارگردانی می‌کند. در نسخه دوباره‌سازی شده «سیاره میمون‌ها» (2001) اثر تیم‌ برتن، زیر یک گریم سخت قرار گرفته و صورت یک میمون را به خود می‌گیرد. در این فیلم هم او نقش منفی دارد. تا به حال در بیش از 72 فیلم سینمایی و تلویزیونی ظاهر شده است. از فیلم‌های مطرح او می‌توان به «هتل میلیون دلاری»، «واتیل» (هر دو 2000)، «سه‌ تفنگدار»‌(2001)، «شهر نقره‌ای» (2004)، «نیا در نزن» (2005) و «جوانی بدون جوانی» (2007) اشاره کرد. «شطرنج 44 اینچی» او در حال فیلمبرداری است.